باران

هیچ وقت فکر نمی‌کردم باران بیاید گریه کنم. نه اشک شوق...

اشک دلتنگی... دلتنگ این بارانی که دیر آمد.

اشک ترس... ترس از این که نکند باران نمی‌خواهد بیاید؛ چون ما آنقدر شاهد اتفاق‌های عجیب بودیم که دیگر هیچ چیز در ذهنمان دور از انتظار نیست. نکند این باران هم زود برود و دیگر نیاید.

کاش باران بیاید. بیشتر بیاید. کاش دیگر ما را ترک نکند؛ با ما مهربان باشد...

پی‌نوشت درِگوشی: عادت ندارم محتوای مناسبتی منتشر کنم؛ یعنی اگر حسش را داشته باشم حرفی می‌زنم. مثل امروز که روز مادر است. برایش مطلب هم داشتم اما می‌ترسم کسی از مادرش دور باشد و دلش بگیرد. پس آرام می‌گویم روز مادر مبارک.