همه ما رؤیاها و خیالاتی در سر میپرورانیم، اهدافی داریم، برنامههایی داریم، همچنین در ذهنمیمونوار خود تردیدهایی داریم.
زندگیای همراه با آشفتگی و نگرانی و سختیها تجربه میکنیم که از لذت بردن محروم میمانیم.
شاید با مراقبه و تمرکز بتوانیم هیاهوی میمونذهن خود را کمی ساکت کنیم تا به آرامش برسیم.
بهترین راه نجات خود از پریشانفکری، از درهمبرهمِ ذهن گِلآلود این است که از خودمان بپرسیم:
چرا مُشوّشم؟ چه چیز موجب نگرانیام شده؟ پریشانیام از کجاست؟ چه مرا غمگین کرده؟ ریشه این خودآزاری کجاست؟ چه کنم تا تشویشم برطرف شود؟ چه کسی میتواند مشکلم را حل کند؟ چه چیز مرا به هیجان میآورد؟
و برای پاسخ به سوالات خود به منابع مراجعه کنید. به مطالعه کتابهای مربوط بپردازید. یا اگر حالوحوصله مطالعه ندارید خود را مشغول انجام کاری کنید و یا با فرزندان، پدر و مادر، فامیل، دوست وآشنا ارتباط برقرار کنید. این ارتباطات اضطراب شما را کاهش میدهد.
یا اینکه قلم و کاغذی بردارید و با نهایت سرعت برونریزی ذهنی کنید. تمام نگرانیهایتان را قلمی کنید. هرچه فریاد دارید بر سر کاغذ آورید و بارها از اضطراب و پریشانیتان بنویسید. ذهن وراج خود را با نوشتن آرام کنید. کاغذ سرسام نمیگیرد. قلم بهترین و صمیمانهترین دوست شماست. سوالات بی پاسخ زیادی روی کاغذ بیاورید. ساعتهای متمادی و دراز مدت با کاغذ گفتوگو کنید بهتدریج خودِ قلم پاسخ تکتک سوالات شما را خواهد داد. خود را به نوشتن عادت دهید نگران بیمایگی نوشتارتان نباشید. در نوشتهها از خود بپرسید:
چه کسی مرا رنجانده؟ دلیل آزارش چه بوده؟ قصدش از آسیب زدن چه بوده؟ حسرت چه را میخورید؟
آنچه ذهن شما را در گیر کرده در امنیت کامل خشم و عصبانیت خود را ابراز کنید. از هر کسی که دلخورید حرفتان را با کاغذ بگویید. از شریک عاطفیتان که مانع پیشرفت شما شده، از مادرتان که سالهاست با آنها زندگی نمیکنید اما هنوز در تسلط او هستید، از خانواده همسرتان که در زندگی شما دخیلاند، از همسایهتان که باعث آزار شما هستند.
از کفشتان که پای شما را میزند، از کمبودهایی که آزارتان میدهد بنویسید.
از اینکه بهخاطر حواسپرتی ناهار امروزتان سوخت، از صدای خروپف همسرتان که مانع خواب شما شده، از کارهای دیگران که ذهن شما را مشغول کرده و از هرچیز و ناچیزی با جزئیات بنویسید.
عادت کنید درونیات خود را قلمی کنید. نیازی نیست نویسنده باشید. همه میتوانند بنویسند. بیهدف بنویسید و خود را ارزیابی نکنید. هدف جذاب بهنظر میرسد اما عادت سازنده است.