امروز شینزو آبه نخستوزیر ژاپن در یک نشست خبری فوری اعلام کنارهگیری کرد؛ شاید بهتر باشد آن را نوعی از بازنشستگی سیاسی دانست. او در خصوص این کنارهگیری گفت:
«بیماری قدیمیام از ماه گذشته عود کرده و بر وضعیت جسمانیام اثر گذاشته است. ضعف جسمانی ممکن است باعث اشتباه در قضاوت و تصمیمگیری سیاسی شود. به همین دلیل از نخستوزیری کنارهگیری میکنم. بابت کارهایی که نتوانستم به سرانجام برسانم عذرخواهی میکنم.»
از ادبیات خاصاش و وطندوستی پنهان در این چند خط اگر بگذرم؛ او را سیاستمداری بزرگ میدانستم؛ نخستوزیری بلندمدت او نشاندهنده این بزرگی و سیاستمداری او است؛ اما شاید هیچ چیز مثل برنامهریزیهایش در هر دوره از دولتاش قابل توجه نباشد.
درآخرین دوره از برنامه Abenomics رونمایی کرد؛ برنامهای که ترجمهای از آن را در کانال تلگرامیام گذاشتهام. البته اصل برنامه کوچک او ۱۶ صفحه است. وقتی در برنامهاش این همه بهروز بودن؛ این همه دقت نظر را میبینم تنها برایم یک آرزو شکل میگیرد. روزی که ما هم در بلوغ دموکراسیمان شاهد چنین برنامههایی از سیاستمدارانمان باشیم. روزی که چنین سطح از برنامهریزی در انتخابات ایران تبدیل به مطالبه عمومی شد؛ آن روز ما توسعهیافته هستیم!

برنامهای که در محورهای ۵گانهاش در ۳ محور به اکوسیستم استارتآپی اشاره دارد؛ واژههای FinTech یا SandBox یا خود Startup یا Smart City کلیدواژههایش هستند. برنامهای که کشکولی از همهی چیزهای خوب نیست؛ بلکه گزینشی از گزینههای امکانپذیر است.
برنامهای به شدت فناورانه اما با رویکرد اجتماعی و با همان رویکردی که ما به نام جامعه۵.۰ میشناسیم.
خدایش به سلامت داردش. بهترین آرزوها برای آقای آبه