ویرگول
ورودثبت نام
امیر ناظمی
امیر ناظمیپژوهشگر، علاقمند به حوزه نوآوری و سیاست‌گذاری عمومی| ما محکوم به امیدیم!
امیر ناظمی
امیر ناظمی
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

⚛️آینده‌ای که به ما حمله کرده است

⭕️یک داستان کوتاه

نشسته‌اید در یک کافه که یک نفر بالای سر شما پیدایش می‌شود و برای همه کافه توضیح می‌دهد، که نام شما چیست، چه کاره‌اید و چه عقایدی دارید! بلند بلند برای همه توضیح می‌دهد که تو کجا چه کاره‌های کرده‌ای؟ چه درسی خوانده‌ای و البته در انتخابات پیشین طرفدار چه فردی بوده‌ای!

این تصویر یک اشکال دارد، یک اشکال حقوقی: آیا شما حق دارید به او معترض شوید؟ به نظر می‌رسد خیر!

او به رزومه خود شما در صفحه کاری‌تان در اینترنت اشاره می‌کند؛ برای عقایدتان به نوشته‌ها و پست‌های اینستاگرام‌تان اشاره می‌کند و برای رای هم به یکی از پست‌های اخیرتان که در آن در خصوص انتخابات موضع گرفته بودید! تمامی آن‌ها عمومی بوده‌اند و هیچ قیدی برای انتشار نداشته است.

هیچ مشکل حقوقی وجود ندارد و او برای تمامی حرف‌هایش مستند دارد، حریم خصوصی شما را نقض نکرده است و اتفاقا هیچ تهمت و دروغی در مورد شما نگفته است!

شما بلند می‌شوید و از کافه خارج می‌شوید، اما شاید در دلتان می‌خواهد هیچ‌گاه در چنین موقعیتی قرار نمی‌گرفتید...


⭕️یک واقعیت

هفته گذشته نیویورک تایمز مقاله‌ای منتشر کرد با نام «شرکت رازآلود: امکان پایان حریم خصوصی به شیوه‌ای که می‌شناسیم (https://www.nytimes.com/2020/01/18/technology/clearview-privacy-facial-recognition.html)» در مورد یک استارت‌آپ کوچک اما در حال رشد! استارت‌آپی که اگر هر عکسی را در آن بارگذاری کنید، در چند ثانیه تمامی این اطلاعات را بر اساس هوش مصنوعی و فناوری تشخیص چهره به صورت درست و خلاصه، در خصوص آن فرد ارائه می‌دهد؛ البته به همراه برخی از عکس‌های جالب او!


و البته در محصول جدیدش می‌تواند بر روی عینک هوشمند آن را ارائه دهد، یعنی کافی است عینک را به چشم بگذارید و در خیابان راه بروید تا هرکس را نگاه می‌کنید در کسری از ثانیه کلیه اطلاعات او را دریافت نمایید! دنیای ترسناکی است، اما چرا؟ آیا حریم خصوصی ما نقض شده است؟ بنا به قواعد حقوقی خیر! اما انگار از ما چیزی ربوده است: امنیت روانی ما!

با رشد این فناوری انگار ما مواجه با واقعیتی می‌شویم، ما آزادانه و خودخواسته اطلاعات و نظرات خود را در دنیا پراکنده می‌کنیم؛ ولی انگار دوست نداریم همه هم بدانند، یا همیشه و همه جا هم در دسترس باشد!

آیا ما توان آن را داریم که در آینده با این تغییر کنار بیاییم؟ آیا باز ما انسان‌ها دو دسته می‌شویم: آن‌هایی که از همین طریق، بر تعداد دنبال‌کنندگانشان در شبکه‌های اجتماعی می‌افزایند و کسانی که از فردا با ترس بیشتری ردپایی از خود به جا می‌گذارند؟

این فناوری حالا پیاده‌سازی شده است؛ غیرقانونی نیست؛ هیچ قانون فعلی را نقض نمی‌کند، اما حریم یا امنیت انسان‌ها، یا حداقل برخی از انسان‌ها، دچار یک خدشته شده است.


⭕️یک نتیجه‌گیری

آینده با مسائل جدیدش در حال یورش به حال زندگی ماست! ما یا باید قوانین را مطابق با آن تغییر دهیم یا خود را مطابق با تغییرات! این دوگانه هر روزه‌ی جهانی است که ما را به خود مشغول داشته است؛ شاید کمی این و شاید کمی آن!


آماده شدن برای تغییرات آینده گاه حداقل یک آمادگی حقوقی است، حتی اگر تولیدکننده آن فناوری نباشیم، اما در معرض پیامدهایش حتما هستیم.


به هر حال ما در حال حرکت به سمت جایی هستیم ولی آینده از ما در حال سبقت گرفتن است و ما در آیینه آن را می‌بینیم و می‌خوانیم: آینده از آن چیزی که فکر می‌کنید به شما نزدیک‌تر است!


حریم خصوصیهوش مصنوعیفناوریتشخیص چهرهآینده
۲۲
۱
امیر ناظمی
امیر ناظمی
پژوهشگر، علاقمند به حوزه نوآوری و سیاست‌گذاری عمومی| ما محکوم به امیدیم!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید