رونمایی از ابرایران تبدیل به موضوع بحث بسیاری از افراد شده است. کامنتها و نظرات متعددی در توییتر طرح شده است و لازم میدانم برخی از این موارد را در این جا پاسخ دهم:
۱-توسعه مانند یک چاقوی تیز: در خصوص این پروژه ادعا شده است که این طرح مانند یک چاقوی تیز است که میتواند مورد سوءاستفاده گروههای تمامیتطلب قرار گیرد تا اینترنت به سادگی قطع شود. در پاسخ به این استدلال باید گفت که در صورت قبول این استدلال عملا هیچ امر توسعهای نباید از این پس داشت. هر نوع توسعهای یعنی پتانسیل برای سوءاستفادهگر. مثلا توسعه ماشین میتواند منجر به سوءاستفاده دزدها شود یا توسعه سرعت پردازش میتواند منجر به افزایش نقض حریم خصوصی شود. به عبارت دیگر نقطه نهایی این استدلال یعنی توقف توسعه! اگر بپذیریم که چاقو میتواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد باید از تولید هر چاقویی احتراز کرد.
۲-ایجاد زیرساختی برای قطع اینترنت: اساسا منتقدین فراموش کردهاند که این مراکز داده ۱۰گانه در دوره قبل ساخته شده بوده است و در اختیار دولت بوده است. در این طرح این مراکز داده به جای بهرهبرداری دولت در اختیار بخش خصوصی قرار گرفته است. بیشترین منتقدین تا قبل از دیروز همان نهادهای دولتی و وابسته به دولت بودند که تلاش داشتند تا به بخش خصوصی واگذار نشود. در این طرح مرکز داده جدیدی ایجاد نشده است؛ بلکه سرمایهگذاری دولت برای بهرهبرداری بهتر به بخش خصوصی واگذار شده است تا بهرهوری افزایش یابد. اگر هدف قطع اینترنت بود در اختیار داشتن این مراکز برای چنین هدفی بهتر از مشارکت با بخش خصوصی نبود؟
۳-ایران با بقیه دنیا فرق دارد: این حرف نقطه آغازینی است برای آن که یک کار درست را به دلیل فرق داشتن ایران انجام ندهیم! اگر این کار درست است؛ باید کار درست را انجام داد و نه آنکه از ترس سوءاستفادهها یا گمانها چنین نکرد. واقعیت آن است که کسی که دنبال قطع اینترنت است اصلا به فکر این چیزها نیست! او برایش سرویس بهتر یا بدتر فرقی ندارد. اگر کسی میخواهد اینترنت را قطع کند اصلا از این استدلالها گذشته است که حالا بخواهد برای رفاه، سرویس ابری ایجاد کند تا مبادا شهروندان ناراحت نشوند!
۴-رانت: تعریف رانت مشخص است؛ این که یک مزایده برگزار شود و همه حق شرکت داشته باشند، خودش نشاندهنده شفافیت و نیت برگزارکنندگان بوده است. حتی برای آنکه برنده مزایده در موقعیت بدون رقابت قرار نگیرد، علیرغم کاهش جذابیت، مراکز داده به دو منطقه مجزا تفکیک شدند تا هیچ برندهای نتواند فاصله خود را با دیگران بیش از اندازه افزایش دهد.
۵-چه ضرورتی داشت؟؛ اما این پروژه چه ضرورتی داشت؟ در وضعیت فعلی میزبانیهایی که در کشور انجام میشود، به دلیل تمرکز در تهران و کاهش خدمات ابری دارای کیفیت مطلوب نیستند و حتی سرویسهای ذخیرهسازی ابری مانند گوگل درایو یا دراپباکس در کشور با کیفیت مناسب وجود ندارد و خرید تجاری این سرویسها نیز هم هزینهبر و هم کیفیت پایین دارند. به همین دلیل است که ایجاد لایه Front Cloud در میان لایههای Metro و Backbone Network بخش ضروری زیرساخت شبکه بود که پیشتر وجود نداشت و با افزایش کاربران اینترنت ضروری بود.

در پایان مطمئن هستم که کسانی که چشماندازشان قطع اینترنت است نیازی به ابزارهایی مانند ابرایران نمیبینند. شاید باید در کنار بدبینی به ابرایران عامل خوشبینی به مخالفین اینترنت را هم بیافزایم! کسانی که فکر میکنند این طرح را در راستای قطع اینترنت میبینند، به مخالفین اینترنت خوشبین هستند!