مثل دفعه قبل مستقیم بریم سر اصل مطلب !
برای صبح تا شبی که با بی قراری و فکر به مهاجرت گذشت ...
برای دیدن آزادی دیگران و زبون به دهن گرفتن که نکنه بزنن تو سرمون ...
برای اون با غیرت هایی که 14 نفر رفتن خانوم آویزون از خرمشهر رو بیارن اما 2 نفرشون برگشتن ...
برای گیتاریست و هنرمند هایی که با لگد از کنار خیابون جمع شدن ...
برای تبدیل شدن به یکی از بدترین اقتصاد های دنیا ...
برای جهان سومی که توش گیر کردیم ...
و برای هرچیزی که مردم به خاطرش از جون خودشون می گذرن که آیندگان بهتر زندگی کنند ...
زنده باد ایران و مردمش !