تو هم "سردرگمی" بین کارهای تَلَنبارشدهای که باید انجام بدی ولی نمیدی؟
مغز شلوغ
لپتاب شلوغ
گوشی شلوغ
To Do List شلوغ
بین این همه شلوغی گم شدی!
منم بودم، ولی الان 7 ماهه نیستم.

من از این روش پیش رفتم:
بزرگی کارها و ترسیدن ازشون و انجام ندادنشون باعث میشه کارها رو هم تلنبار بشه؛
پس کارها رو کوچیک کن که انجامشون راحت باشه.
میخوام کتاب بنویسم ( خیلی بزرگه)-----> میخوام روزی 1 صفحه در مورد فلان چیز بنویسم ( کوچیکه)
به جای اینکه سختترین و بدترین قسمت یه کار، بهتره راحتترین و لذتبخشترین قسمت ماجرا رو بذاریم برای قدم اول.
اول صبح، اول هفته، اولین روز بعد از تعطیلات، اولین قدم شروع یه پروژه رو با راحتترین کار شروع کنید.
مثلا توی مسیر نوشتن محتوا، برای من سرچ کردن و ایدهسازی یکی از قسمتهای جذاب ماجرای نویسندگی دیجیتاله. من وقتی دارم نوشتن رو پشت گوش میندازم با چرخ زدن و گشتن تو نت و پیدا کردن ایده شروع میکنم.
بلاتکلیف موندن کارها و اینکه ما نمیدونیم اصلا میخوایم باهاشون چی کار کنیم، یکی از دلایلی هست که هِی پشت گوش میافتن و رو هم تلنبار میشن.
پس وقتی لیست کارها رو باز میکنید، یکی از این 4 راه رو برای هر کار مشخص کنید:
==> باید همین الان انجامش بدم ( انجام میدم )
==> باید یه روزی از همین روزها انجامش بدم ( برنامهریزی میکنم )
==> باید بسپارمش به فلانی ( واگذارش میکنم )
==> نمیخوام انجامش بدم ( حذفاش میکنم )
این کاری که تلنبار شده و شده مَته اعصاب شما، آیا انجام دادنش کمتر از 2 دقیقه از شما زمان میبره یا بیشتر؟
اگر کمتر از دو دقیقه است همین الان انجامش بده، بیچون و چرا.
بعضی وقتا اون کاری که هی امروز و فردا میکنیم، مثلا زنگ زدن به یه همکاره یا دوست یا مطب دکتر یا ...
و هِی از لیست کارهای امروز میذاریم فردا، از فردا به هفته بعد.... بابا انجامش بده همین الان دیگه.
این باعث میشه:
- کارها رو هم انباشته نمیشه
- وقتی کارها انجام میشه دوپامینرسانی به مغز میشه و انگار "تیتاپ دادی" بهش
اینکه خودمون بخوایم همههههه کارها رو انجام بدیم قطعا تهاش یا "فرسودگیه" یا "تلبارشدن"
پس بهتره وظایفی که میشه به دیگران سپرد یا اتوماتش کرد رو جدا کنید. یه ویدئو از روش انجام اون کار آماده کنید و به اون شخصی بفرستید که میخواید این کار رو بهش واگذار کنید
_______________________
آخرین خبر: آموزش "نوشتن برای لینکدین" داره کمکم آماده میشه.