⭕️چشم انداز جوهر رهبري است که تغییر در زندگی انسانها سازمانها (و حتی کشورها) را با خود به ارمغان می آورد. فرهنگ واژه ی آکسفورد در مقابل چشم انداز چند معنا ذکر میکند: فضایی که میتوان آن را از موقعیتی خاص دید، ایده یا تصویري در ذهن، توانایی تفکر درباره ي برنامه اي در آینده با استفاده از هوش و تخیل بالا.

از مجموع این چند معنا، می توان چنین نتیجه گرفت که تصویر یا پندار یکی از عناصر اصلی چشم انداز است. معروف است که رهبران به مدد سه عنصر چشم انداز، ایمان، و جسارت فعالیتها را هماهنگ میکنند. در ادبیات چشم انداز، طیف وسیعی از تعاریف وجود دارد که وجه مشترك تمام موارد، این پیام است که چشم انداز یک فرد، سازمان، گروه، یا جامعه تصویري است از آنچه میل دارند بشوند و عنصري که به زندگی فردي و اجتماعی نیرو میبخشد.
⭕️امروزه، بیانیه ي چشم انداز در برنامه ریزي راهبردي جایگاه ویژه اي دارد. رهبران هنگامی به بیانیه ي چشم انداز متوسل میشوند که میخواهند افراد در جهت هدفی مشترك، با رویکردي واحد، و با انگیزههاي یکسان کار کنند. علیرغم محبوبیت موضوع بیانیه ي چشم انداز در بین صاحبنظران علوم اجتماعی و آینده پژوهی، کسی معتقد به وجود تعریفی منحصربه فرد و رویه اي استاندارد در چشم انداز نویسی نیست. دربین برنامه ریزان، همچنان تنور بحث درباره ي اولویت هدفها، قالب بندي و مفاد مطرح شده در سند چشم انداز داغ است. دربین موضوعات نوین مدیریت نیز، درباره ي چشم انداز بیش از همه قلمفرسایی شده است.
⭕️البته جالب توجه است که برخی آینده پژوهان ترسيم چشم انداز در آينده پژوهي را تاحدي متفاوت از سياست پژوهي و مديريت استراتژيك میدانند. چشم انداز در سياست پژوهي بر مبناي "واقع گرايي" تنظيم مي گردد. در حالي كه آينده پژوهان، واقع گرايي را مفهوم ي ابتر مي دانند و به جاي آن "آرمانگرايي" را پيشنهاد مي نمايند و معتقدند از اين رهگذر مي توان موتور جوشش هاي ملّي را با شتاب تمام به حركت درآورد و زمينه را براي تحقق آرمانهاي سترگ ملي شود.