
الان که یازده هفته از دوازده هفته باشگاه محتوا میگذرد، وقت آن رسیده که از تجربیات خود در این سه ماه صحبت کنم، شاید کمکی باشد برای کسانی که دوست دارند در راه نویسندگی و بازاریابی محتوایی گام بردارند اما دودلی و شکی که در دل دارند، مانع از تصمیمگیری آنها میشود. خواندن این مقاله شما را با باشگاه محتوا از نگاه من آشنا خواهد کرد. با من همراه باشید.
همه چیز از روز پنجشنبه ساعت ۷ عصر شروع میشود. در حال اینستاگرامگردی هستم. اصولا زمانهایی که به هر دلیل نمیتوانم تمرکز کافی داشتهباشم را در این فضا سپری میکنم. حدود هفت یا هشت ماهی است که با دیجیتال مارکتینگ آشنا شدهام، اما هنوز دوره مدیریتی که در آن شرکت کردهام، به اتمام نرسیده، البته چیزی هم به انتها نماندهاست. نکتهای که بسیار برایم حائز اهمیت است، این است که راهم را مشخص کردهام. من میخواهم در شاخه بازاریابی محتوایی فعالیت داشتهباشم.
سالها به طول انجامید تا من ایکیگای خود را بیابم. من کسی نبودم که بگویم، از کودکی به نوشتن علاقه داشتم، یا همیشه با نوشتن به آرامش میرسیدم و یا از قبل میدانستم هدف زندگیم با در دستگرفتن قلم پیوند خواهد میخورد. من هدف زندگیم را از دل سختیهای روزگار بیرون کشیدم.
برای آرامش روحم سالها بود که گزینه خواندن کتاب را برگزیده بودم. من در هنگام مطالعه چنان غرق در دنیای ذهن نویسنده میشدم، که زمان و مکان را از دست میدادم و به سان پرندگانی بودم که میتوانم بال بگشایم و بالاتر از رنجهایم به پرواز درآیم. درست است که افکاری مانند آنت رومنرولان جان شیفته در سر میپروراندم اما هیچگاه به نویسندگی فکر نکردهبودم. تنها رزومه من از نوشتن، دفترچه قرمز رنگم بود که نقد کتابهایی که خوانده بودم را برای دخترم مینوشتم تا زمانی که بزرگ شد بتواند راحتتر کتابهای عالی و سودمند را از میان انبوه بیشمار کتابها تشخیص دهد و به مطالعه بپردازد. اصلا در مخیلهام هم خطور نمیکرد، روزی به آرزوی نویسندگی بنشینم.
اما در آن عصر پنجشنبه میدانستم که از زندگی چه میخواهم. در ذهن شغل بازاریابی محتوایی را انتخاب کرده بودم تا به هدفم نزدیکتر شدهباشم. درست است که تفاوتشان از زمین است تا آسمان، اما دارای وجه اشتراکات زیادی هم هستند.
استوری اینستاگرامم را چک میکنم. آن روزها بیشتر به افرادی توجه میکنم که در حوزه دیجیتال مارکتینگ فعال هستند، تا آن جایی که بتوانم فعالیتهایشان را زیر نظر دارم. به استوریهای آقای پارسا کاکویی میرسم. یک دور به شکلی سطحی آن را میبینم. در یکی از استوریها تبلیغی نظرم را جلب میکند، محتوای تبلیغ از یادم رفتهاست، فقط میدانم که مرا به صفحه باشگاه محتوا هدایت میکند، استوریهای خود باشگاه را باز میکنم، خبر از شروع فصلی جدید میدهد. این فراخوان هم آخرین ددلاین آن است. بعد از نگاهی سطحی اینستاگرام خود را میبندم و به سراغ کارهایی دیگر میروم. درست است نگاهم گذرا بود، اما ذهنم همان جا ایستاد و بارها و بارها شرایط شرکت در فصل چهارم را با خود مرور کرد.
در نیمههای شب که همه اعضای خانواده به خواب فرو میروند، من از فرصت استفاده میکنم به آن جایی که بخشی از وجودم جا مانده بود، باز میگردم. باشگاه محتوا را سرچ میکنم و به صفحه مورد نظر میرسم. از همان ابتدا از رنگ و لعاب پیج خوشم آمدهبود. این دفعه عمیق پیج را برانداز میکنم. تمام موارد مطرح شده، پستها، هایلایتها، حتی برخی از کامنتها را هم میخوانم. برای شرکت باید متنی را تهیه کنم و در آن بیان کنم، چرا میخواهم بازاریابی محتوایی را بیاموزم. ذهنم در یک لحظه آن چه را که در این سالها بر من گذشته است را از جلوی چشمم میگذراند. من دقیقا میدانم که چرا میخواهم آن را فرا بگیرم. وردم را باز میکنم و مینویسم. حدود یک تا دو روز طول میکشد تا متنم تمام شود. از ما خواسته شده بود در حدود ۵۰۰ کلمه بنویسیم اما متن نهایی من حدود ۲۵۰۰ کلمه داشت. بدون آن که توجه کنم این موضوع ایراد است یا حسن، آن را به آدرس واتساپ گفته شده ارسال میکنم. فردی خوشرو که گویی خانمی مهربان است جوابم را میدهد و از من میخواهد تا منتظر اعلام نتایج باشم.
چند روزی میگذرد. پیج باشگاه محتوا، در لیست پیجهایی قرار میگیرد که حتما باید هر روز چک کنم. الان دیگر تا حدودی با باشگاه محتوا آشنا شدهام. میدانم یک خانم و آقا، که بچههای فصلهای قبل، آنها را بابا و مامان باشگاه خطاب میکنند، مدیران باشگاه هستند.
روز مصاحبه را هیچگاه فراموش نمیکنم، با وجودی که دوست داشتم خود را خونسرد و ریلکس نشان دهم، اما چهره و صدایم در این امر موفق نبودند و استرس را فریاد میزدند. در لحظه اول نگاه پرمهر خانم نظرم را جلب کرد. بسیار دوستداشتنی بود. هلیا نام داشت. الان هم بعد از گذشت سه ماه، هنوز هم معتقدم درصد زیادی از شیرینی باشگاه، دلیلش هلیای مهربان است. در این زمان نمیدانستم آقای داریان و هلیا عزیز زن و شوهر هستند. آنها بسیار گرم و صمیمی برخورد میکنند. بعد از اندکی سوال و جواب مصاحبه به پایان میرسد و اعلام نتیجه به چند روز آینده موکول میشود.
فکر کنم روز دوشنبه باشد که پیام قبولی را در واتساپ مشاهده میکنم. خوشحال هستم که راه رسیدن به خواستههایم باز میشود. بیشتر مطمئن میشوم که ایکیگای خود را درست پیدا کردهام. موانع زندگی همیشه بر سر راههایی قرار میگیرد که جز سرنوشت ما نیست. به اعتقاد من، موانع، سختیها و رنجها زمانی زندگی ما را دربرمیگیرند که ما راه را به بیراهه رفتهباشیم. وقتی در مسیر درست زندگیمان قرار بگیریم، ابر، باد، مه، خورشید و فلک به کار میآیند تا ما به هدفمان برسیم.

من به عنوان نفر چهارم در باشگاه محتوا پذیرفته میشوم. هیجانی عجیب دارم. اولینباری است که پا در عرصه یادگیری چیزی میگذارم که با بند بند وجودم گره خوردهاست. در ابتدا از ما خواسته میشود در یک کانال تلگرامی، دو گروه تلگرامی و یک پیج اینستاگرام عضو شویم. قرار بر این است که در روزهای شنبه درسها برای ما آپلود شود. ما یک هفته فرصت داریم که آنها را مطالعه کنیم، سپس تکالیف خود را انجام دهیم و در روز پنجشنبه آن را در گروه موسوم به «مشق عشق فصل چهارم» بفرستیم. در روز جمعه هم یک لایو پرسش و پاسخ خواهیم داشت که بچهها میتوانند سوالات خود را بپرسند و جوابشان را دریافت کنند.
همه چیز به صورت کاملا شفاف و واضح بیان میشود. کمک مربی هم برایمان انتخاب کردهاند که ما را در مسیر کمک کند. نقشه راه دقیق طرحریزی شدهاست و از همان ابتدا میدانم که چه چیزهایی را قرار است چگونه بیاموزم. باشگاه از یک نظم خاص و زیبایی تبعیت میکند، نظمی که من عاشقش هستم.
برنامه آموزشی به دوازده هفته تقسیم میشود. دستهبندی آموزشی به این صورت است:
· هفته اول: تحقیقی
· هفته دوم، سوم و چهارم: تحلیلی (استراتژی محتوا)
· هفته پنجم، ششم، ششم پلاس و هفتم: اجرایی (متنی و صوتی)
· هفته هشتم، نهم و دهم: اجرایی (شبکههای اجتماعی)
· هفته یازدهم: پروژه
در این دوازده هفته باید تلاش کنم که خوب بیاموزم و تکالیف خود را به بهترین شکل ممکن انجام دهم.
از این هفته است که استارت زده و به قول شاعر یا علی میگوییم و عشق آغاز میشود. سر ساعت هفت شب، دروس برایمان فرستاده میشود. شوقی بسیار دارم که با نظم باشگاه هماهنگ شوم. هفته سبکی است. هدف دروس، آشنایی کلی با بازاریابی محتوایی است. در همان ابتدای کار من تصمیم میگیرم که کار را به روزهای پایانی هفته موکول نکنم و از همان روزهای نخست، فعالیتهای مربوط به باشگاه را انجام دهم. خیلی وقت است که عادت دقیقه نودی را در خود از بین بردهام. من در 90 درصد عمری که از خداوند گرفتهام، به دلیل اینکه توانای سریع انجام کارها را داشتم، همه امور خود را تا لحظه آخر به تاخیر میانداختم و در یک زمان ضربالعجلی کارهایم را انجام میدادم، انصافا خوب هم انجام میدادم ولی همراه با چاشنی استرس و اعصاب خوردی. اما از زمانی که بچهدار شدم دیگر این عادت کارساز نبود، بهطوری که حتی برای یک دقیقه بعد خودم هم نمیتوانم برنامهریزی کنم. به همین سبب، این عادت را برای همیشه بوسیدم و کنار گذاشتم. در هر زمان که وقتی به دست میآید، آن را به هیچ عنوان از دست نمیدهم و بهترین استفاده را از آن میبرم. این امر دلیلی شدهاست که لذت با آرامش کار کردن را بچشم.
تصمیم گرفتهام روزهای یکشنبه به مطالعه دروس بپردازم، یادداشتبرداری کنم و جزوهای از یادداشتهایم را در ورد تایپ کنم. باید خدا را شکر کرد که عادت دقیقه نودی را از سرم انداختم و الا نمیتوانستم خودم را با باشگاه هماهنگ کنم و تمام کارهای خواسته شده را انجام دهیم. حتی هفتههایی که به نظر سبک میآمدند هم، وقت میگرفتند و نیازمند تلاش بسیار بودند.
راند اول تمام میشود و وارد راند دوم میشوم. امتیاز خوبی از راند اول میگیرم، اما بالاترین امتیاز نیست چرا که به تعداد توییتها یا پستهایی که میتواند برایم امتیاز بیاورد، توجهی ندارم. همین که خودم مطمئن میشدم، آن مبحث را آموختهام، برایم کفایت میکرد. اما کسانی که روحیه رقابتی دارند و دوست دارند در صدر قرار بگیرند، باید به تکتک موارد گفته شده توجه کنند و آنها را انجام دهند تا بتوانند بالاترین امتیازات را کسب کنند. من متاسفانه یا خوشبختانه دارای این روحیه نیستم، حتی باید بگویم از آن فراری هم هستم. فقط دوست دارم به بهترین شکل ممکن کارهایم را انجام دهم، همین. نه تنها موضوع رقابت برایم انگیزهای ایجاد نمیکند، بلکه شاید نتیجهای منفی هم برایم بهدنبال داشته باشد و مرا دلسرد کند. هیچگاه از لحاظ روانشناسی به علت این بعد شخصیتیم نیاندیشیدهام. حتما این هم مانند بقیه رفتارها و ابعاد شخصیتی دلیلی دارد.
یکی از کارهای مهمی که در این هفته باید انجام شود، انتخاب موضوعی برای پروژه است. پروژهای که شاکله اصلی مشقهایم را شامل میشود. این پروژه قرار است بعد از تکمیل، به صورت ایبوک منتشر شود. من از آن جایی که آرزوی نوشتن کتاب را در سر میپرورانم، با فهمیدن این موضوع، چشمانم برق میزند. در اتاق راه میروم و فکر میکنم تا موضوعی مناسب را بیابم. در آخر «فلسفه» را انتخاب میکنم اما با نظر آقای داریان آن را به «مفهوم شادی در زندگی» تغییر میدهم. خوشحال هستم و بسیار ذوق نوشتن آن را دارم.
شاید اگر الان به هفته دوم برمیگشتم، موضوع دیگری را انتخاب میکردم. موضوعی که بیشتر آموزشی باشد تا بتوان درسهای بازاریابی محتوایی را بهخوبی فراگرفت. من با انتخاب این موضوع و اهدافی که در سر داشتم در ابتدا دچار چالشهای زیادی شدم که شاید اگر موضوعی دیگر را برمیگزیدم دچار آنها نمیشدم.
حال وارد هفته سوم میشوم، به نظر میرسد این هفتههای ابتدایی بیشتر دستگرمی است. به قول آقای داریان در حال دمبل زدن و قوی کردن عضلاتمان هستیم. منم پا به پای بچهها دمبل میزنم. در روز چهارشنبه، اولین چالش به عنوان تکلیفی اختیاری بیان میشود. این چالشها بسیار مفید هستند و برای انجام آن در مسیری قرار میگیرم که اطلاعات زیادی به دست میآورم. انجام آنها را نه برای کسب امتیاز بیشتر، بلکه برای به حداکثر رساندن توشه خود از باشگاه توصیه میکنم.
از این هفته به بعد، کمکم وارد مسیری پر پیچ و خم میشوم. این هفته بحث استراتژی است که کمی سخت و پیچیده است. برای رسیدن به مفهوم درست و جامعی از استراتژی باید سالها تجربه کار در زمینه بازاریابی محتوایی را داشت. به همین دلیل الان برای من به عنوان کسی که هیچ تجربه کاری ندارد، کمی گنگ و سخت است.
برای آن که هر مبحث را به خوبی فرا بگیرم و از اشکالات خود باخبر شویم، بسیار مفید خواهد بود که بعد از انجام تکالیف و اعلام امتیازات آن، از کمک مربی ریزنمرات را بخواهیم و از او درخواست کنیم که اشتباهاتمان را توضیح دهد. فرشته آرامش، کمک مربی عزیزم، به بهترین شکل ممکن این کار را انجام میدهد و توضیحات لازم را در خصوص تکالیف بیان میکند، این موضوع، یادگیری را به حداکثر میرساند.
هفته پنجم، هفته مهمی است. چرا که مبحثی در آن بیان میشود که برای نوشتن مقالات بسیار کاربردی است و آن موضوع «دایره طلایی» است. باید توجه داشت درسهایی که توسط آقای داریان در کانال قرار میگیرد را باید با دقت گوش داد و نکته به نکته آن را در عمل به کار برد. حتی گاهی نیاز است چندین بار فایلهای موردنظر را مطالعه کرد تا چیزی از قلم نیفتد.
از این هفته نوشتن ایبوک آغاز میشود. در ابتدای کار به نظر میرسد هفته بسیار راحتی است. اما در واقع بسیار سخت و جانکاه است، چرا که همیشه اولین قدم بسیار مشکل بودهاست. برای آن که نقشه اصلی ایبوک را طراحی کنم، روزها زمان میبرد. صفحههای بسیاری را سیاه میکنم که در انتها پاره و روانه سطل زباله میشوند. ذهنم کاروانسرایی شدهاست که ایدهها میآیند و میروند. چیزی که مرا به وجد بیاورد پیدا نمیکنم. تا اینکه در روز چهارشنبه موفق به ترسیم طرح اصلی میشوم و قدم اول را برمیدارم. از گام اول خود راضی هستم.
در هر کجایی که کمالگرایی خود را کنار نگذاشتهای، این جا دیگر وقت آن است که با آن به مبارزه برخیزی و این روحیه مخرب را برای همیشه از خود دور کنی. انجام دادن یک کار ناقص بهتر است از انجام ندادن آن است. من در این هفته تمام سعی خودم را میکنم و پیروز بر حس کمالگرایی خود اولین فصل از ایبوک خود را مینویسم.
هفته ششم را هیچگاه فراموش نمیکنم، چون تنها هفتهای است که من به شدت از باشگاه ناراحت میشوم و برای اولینبار صدای اعتراض از من شنیده میشود. اهل رقابت نیستم، اما دوست ندارم به دلیلی که از قبل بیان نشدهاست، کارم زیر سوال رود. من توضیحات آقای داریان را فراگرفته و آن را در نوشتن مقالات خود لحاظ کرده بودم، اما روند کار را توضیح نداده بودم که این نشان از بیتوجهی نبود، دلیلش ناآگاهی از خواسته آقای داریان بود.
در تمام مدتی که خشم و ناراحتی مرا فرا میگیرد، به این میاندیشم که اگر کارفرما، مرا به دلیل کاری که از من نخواسته توبیخ کند، چقدر میتواند باعث ناراحتی من شود. با این حال من فردی نیستم که زمان زیادی را به ناراحتی بگذرانم و بسته به موضوع، مدتی را به آن فکر میکنم و سعی میکنم درس مربوط به آن را فرابگیرم و از آن گذر کنم. در این مورد هم در ذهن خود، روندی که برای نوشتن مقاله باید پیش گرفت را، حک میکنم و از آقای داریان سپاسگزار میشوم که اهمیت این موضوع را بدین شکل به من نشان میدهد که هیچگاه به باد فراموشی آن را نسپارم.
این هفته بسیار شلوغ است. چندین وبینار برگزار میشود. برای آن که به تمام وبینارها برسم، بسیار راه سختی را در پیش میگیرم. این هفته به پتانسیل خودم ایمان میآورم و گاهی هم از نحوه انجام کارهایم خندهام میگیرد.
مثلا در وبینار محصولنویسی آقای غفاری در این شرایط شرکت میکنم:
«در حالی که هندزفری در گوش دارم و تلاش میکنم تمام ذهن و فکر خود را به آقای غفاری بسپارم، با یک دست تدارک شام را میدهم و با دست دیگر با دخترم بازی میکنم. به همین علت دیگر دستی برای کامنت گذاشتن برایم باقی نمیماند، با این حال گاهی هم کامنت میگذارم و هربار که این کار را انجام میدهم، لبخندی حاکی از وضعیت مضحکی که در آن قرار دارم، در چهرهم پدیدار میشود.
هر چقدر هم که سخت، این هفته هم میگذرد. ناگفته نماند، بچههای باشگاه هم بدون آن که خود بدانند، به کمک من میآیند. من کلا آدم درونگرا و آرامی هستم. برای آن که خواستههای خود را بر زبان بیاورم، آنقدر سبک و سنگین میکنم که دیگر ضرورتی در بیانش نمیبینم.
اما گروهی از بچهها در باشگاه هستند که شخصیتی بسیار فعال و پر انرژی دارند. راحت صحبت میکنند و دغدغهها، غرها و خواستههایشان را بیان میکنند. گروه با وجود این بچهها زنده است. من به دلیل نوع شخصیتم یا مشغله زندگی، زیاد نمیتوانم با آنها در گروه به صحبت بنشینم. اما از انرژی آنها انرژی میگیرم و از صحبتهایشان لذت میبرم. این دسته از بچهها هر هفته که تکالیف بسیار زیاد است، مانند این هفته، خواستار تمدید زمان تحویل مشق عشقها و یا کاستن از میزان تکالیفها میشوند که به دلیل درک بالا و انعطافپذیری آقای داریان این خواستهها پذیرفته میشود و منی که دور از گود نشستهام، خوشحال و با آسودگیخاطر به انجام تکالیف میپردازم.
چیزی که نباید فراموش کرد، این است که جوی که در باشگاه وجود دارد، بسیار صمیمی و دوستداشتنی است. خیلی راحتتر از آن که بتوان فکرش را کرد، میتوان نظرات و خواستههای خود را با آقای داریان مطرح ساخت. این از ویژگیهای بارز باشگاه محسوب میشود.
هفته هفتم یکی از لذتبخشترین هفتههایی است که من در باشگاه میگذرانم. باید پادکست درست کنیم. من عاشقش میشوم. بایستی از میان مقالههایی که تاکنون با عشقی سرشار نوشتهام، دوتا را انتخاب کنم و برای آنها پادکست بسازم. من دید کلی برای نوشتن مقالههایم را در صبح زود، هنگامی که هنوز اعضای خانواده بیدار نشدهاند، در ذهنم میپرورانم. زمانی که خورشید به زمین سلام میدهد و پرندگان سرمست از شروع روزی دیگر، به نغمهسرایی میپردازند. در سکوت خانه، در حالی که از چرخه زندگی لذت میبرم، آن چه را که قرار است مکتوب کنم را در ذهنم زمزمه میکنم. حال قرار است این زمزمهها را با صدایی بلند بخوانم.
اولین پادکستم را درست میکنم، با وجودی که دارای نقاط ضعف بسیاری است اما من از نتیجه کار خرسندم و بارها و بارها به آن گوش میدهم. شاید روزی کانال پادکست خودم را داشتهباشم.
باشگاه به من یاد داد که از آموختن نباید ترسید و در مقابلش مقاومت کرد. ما توانایی انجام هر کاری را داریم، اگر خود بخواهیم.
این هفته قرار است برای مقالات خود عکس پیدا کنم. مانند همیشه آموزشهای لازم داده میشود. دیگر مانند هفتههای ابتدایی نگران مشق عشقها نیستم، چرا که میدانم مشقها در راستای آموزشها هستند و نباید نگران بلد نبودن بود، فقط کافی است در مقابل یادگیری مقاومت نکرد.
به علت شرایطی که برایم این هفته به وجود میآید و بیدقتی در خواندن صورت مشق عشقها، در تعداد عکسهای ارسالی اشتباه میکنم که میتواند منجر به از دستدادن امتیازات زیادی شود. کمک مربی عزیزم، از این که من و چند تن از بچههای دیگر این اشتباه را مرتکب شدهاند، ناراحت میشود و سعی میکند از آقای داریان برایمان تخفیف بگیرد. با وجودی که در باشگاه برایم، یادگیری در اولویت بالاتری نسبت به امتیاز قرار دارد، اما کاری که فرشته آرامش انجام میدهد، از نظرم بسیار باارزش است. همیشه این مهربانی او در ذهنم خواهد ماند، حتی اگر آقای داریان خواستهاش را نپذیرفته بود.
این هفته، اینستاگرام را آموزش میدهند و این که چطور بتوانیم عکسها را ادیت کنیم. من که در این زمینه چیزی بلد نبودم، بسیار استفاده میکنم و از انجام تکالیف لذت میبرم. میتوان به جرات گفت کسی مانند من که سالها از دنیای دیجیتال دور بودهاست و خیلی از مسائل مربوط به تولید محتوا را فراموش کرده و یا اصلا بلد نیست، باشگاه محتوا جایی است که او را به روز میکند و تمامی موارد را تا حدودی به او میآموزد.
این هفته درباره لینکدین و توییتر صحبت میشود. هفته آخری است که من آموزش میبینم و باید تکلیف ارائه دهم. فقط یک هفته دیگر ماندهاست که ایبوک را باید تحویل بدهم. تاکنون از تلاشهای خود راضی هستم و درسهای زیادی را فراگرفتهام. امیدوارم بتوانم ایبوک خود را به بهترین شکل ممکن تهیه کنم و بخش کوچکی از زحمات باشگاه را جبران کنم. این بود دوازده هفته سخت اما شیرین در باشگاه محتوا.
حال که به انتهای ماراتن سه ماهه باشگاه نزدیک میشوم، باید از آقای داریان به عنوان مربی و موسس باشگاه، از هلیای عزیز و مهربان به عنوان پشتیبان همه بچهها و فرشته آرامش، کمک مربی همیشه یاورم تشکر کنم که این فرصت را در اختیارم قرار دادند که در راستای عشق و هدفم بیاموزم و گام بردارم. هم چنین از آقای علی کاشی یکی از بچههای فصل چهارم، بسیار سپاسگزارم که خالصانه هر زمان دچار مشکلی میشدم به یاریم میشتافت. امیدوارم همه این عزیزان همیشه در مسیری که قرار دارند پیشتاز باشند و بدرخشند.
· کمالگرایی خود را کنار بگذارید. انجام دادن کاری هر چند با اشتباه، هزاران بار بهتر از انجام ندادن آن است. در راهی که دوست دارید با شجاعت گام بردارید و نگذارید چیزی مانع راهتان شود.
· مطالعه آموزشها و انجام تکالیف باشگاه زمانبر هستند و نباید آنها را موکول به دقیقه آخر کنید.
· برای انتخاب موضوع پروژه نهایی وقت بگذارید و آن را با دقت انتخاب کنید.
· چالشها و تکالیف اختیاری را حتما انجام دهید چرا که بسیار میتوانید از آنها بیاموزید.
· از کمک مربی خود بخواهید در مورد اشتباهات موجود در تکالیفتان توضیح دهد تا از آنها درس بگیرید.
· اگر هفتههای را نتوانستید آنطور که دوست دارید عمل کنید ناامید نشوید و به راهتان پر قدرت ادامه دهید.
· مطمئن باشید آقای داریان فردی با درک بالا هستند، از بیان خواستههایتان نهراسید و راحت آن را عنوان کنید.
با توجه به پتانسیل بالایی که باشگاه محتوا دارد، جای دوره تخصصی در آن خالی است تا آموختههای الانمان را تا سطح حرفهای افزایش دهیم.
از اینکه تا اینجا همراه من بودید، بسیار سپاسگزارم. امیدوارم بیان این تجربیات کمکی باشد در راستای اهداف و تصمیمات آیندهتان
نسیم یزدانبخش
1400/3/27