«پویا لهبی − ۰۰»
شاید الان که دارید این متن رو میخونید، تیترش خیلی براتون عجیب بهنظر بیاد. بالاخره اگه این چند سال همهی زندگیتون درس نبود که الان در حال خوندن این شماره نبودید!
احتمالا تصوری که بیشترتون از دانشگاه دارید این باشه که قراره 4 سال فقط درس بخونید. این 4 سال که تموم شد، بشینید دوباره برای کنکور ارشد بخونید و برید ادامه درس؛ یا اینکه اپلای کنید و دیگه بایبای. خودم هم پارسال دقیقا همین طرز تفکر رو داشتم، ولی خب دانشگاه اصلاً اینجوری نیست و شما میتونید در کنار درستون کلی کارای دیگه هم انجام بدید؛ هم به درستون برسید و هم یه عالمه تجربهی جدید کسب کنید. به جرئت میتونم بهتون بگم که «شما قرار نیست یک سال دیگه این آدمی که الان هستید، باشید و کلی تغییر کردید». آدمی هستید که نسبت به الآنتون کلی تجربههای جدید کسب کرده و کلی خاطرههای خوب و بد داره.
همه شما تا پارسال درگیر کنکور یا المپیاد بودید و وقت آزاد زیادی برای کارای دیگه نداشتید. بعد این 4 سال هم که قراره برید سراغ کار و باز هم قرار نیست وقت برای سر خاروندن داشته باشید. خب! پس تنها تایمی که میتونید یکم برای خودتون زندگی کنید و چیزای جدید رو تجربه کنید، همین 4 سال کارشناسیه. اگه این فرصت طلایی رو از دست بدید و تجربههای جدید کسب نکنید، پس اصلا کی میخواید این کارا رو بکنید؟! تو دوران کارشناسی وقتِ این رو دارید که توی هر زمینهای که دوست دارید تجربه کسب کنید. اگه تجربه نکنید ممکنه به مسیری برید که در آینده دوستش نداشتهباشید.
سعی کنید توی دوران دانشجوییتون به هر سمتی که میتونید حرکت کنید و از همهی پتانسیلهای دانشگاه استفاده کنید: کار دانشجویی، رویداد، انجمن علمی، استارتاپ، کار کردن توی یه شرکت بزرگ، فعالیت توی نشریههای دانشگاه، وقتگذروندن توی گروه کوه دانشگاه، افطاریرفتن با بچههای دانشکدههای دیگه و بازدید از نمایشگاههای هنریِ توی کانون هنر و هزاران تجربهی دیگه. اگه الآن این کارها رو انجام ندید، احتمالا هیچوقت دیگه 20-30 نفر آدم پرانرژی که تایم آزاد زیاد دارن، دور هم جمع نشید که بخواید یه تسکی رو شروع کنید و نتیجه اون تسک خیلی براتون حیاتی نباشه.
در نهایت میتونم بگم دوران دانشجویی، دوران لذت بردن، خوشگذرونی، مهارت کسبکردن و از هر سمتوسویی چیزی یادگرفتن هست. 10 سال دیگه شاید کسی نیاد از شما بپرسه که «ریاضی۱ رو با چه نمرهای پاس کردید؟» یا «کوییز اول درس آمار احتمال رو چه نمرهای گرفتید؟»، ولی همهی کارایی که در طی این دوره انجام میدید، خاطراتش تا سالهای سال باهاتون همراهه. خلاصه اینکه دوران دانشجویی رو نباید فقط به درسخوندن گذروند؛ چون قطعاً در آینده از تمومشدن این دوران افسوس میخورید و پشیمون میشید که چرا فلان کار رو انجام ندادید!