حذف تردید یا کنار آمدن با آن
ریحانه ابراهیمزاده − ۰۲
مدت زمان خواندن متن به دقیقه: ۴ دقیقه
راهکارهای کنار آمدن با تردید
آیا واقعا آنطور که رسانهها یا بعضی کتابهای انگیزشی میگویند «تردید» نباید در زندگی وجود داشته باشد تا موفقیت تضمین شود؟!
یکی از چیزهای جالب راجعبه کارکرد مغز این است که مغز ما نمیتواند تشخیص دهد که ما چه چیزی را میخواهیم و یا چه چیزی را نمیخواهیم. در واقع همیشه به چیزی قدرت میدهد که ما روی آن تمرکز میکنیم. چیزی که ما را عقب نگه میدارد «تردید» نیست، بلکه رابطهی ما با تردید است؛ وقتی به تردید به چشم یک دشمن نگاه کنیم در واقع آن را قویتر کردهایم.
اما سوال اینجاست که چگونه تردید را از زندگی خود حذف کنیم؟ آیا اصلا اینکار ممکن است؟
متاسفانه حذف تردید از زندگی ناممکن است؛ ما حتی در کوچکترین و بیاهمیتترین تصمیمگیریهای زندگیمان هم تردید میکنیم؛ چه برسد به تصمیماتی که نتایج آنها آیندهمان را تحت شعاع قرار میدهند. وجود کمی تردید در مسیری که انتخاب کردهایم یا تصمیمی که گرفتهایم نه تنها بد نیست، بلکه عاملی محرک است؛ چون از درست بودن انتخاب یا تصمیممان مطمئن نیستیم، تمام تلاشمان را میکنیم تا به نتیجهی دلخواه برسیم. اما این تنها در صورتی برقرار است که میزان شک و تردید را کنترل کنیم و برای انجام این کار بهتر است به چند نکته توجه داشته باشیم:
- یکی از این نکتهها به دست آوردن «ذهنیت» مناسبی از رشد است. پرورش این طرز فکر به این معنی است که دیدگاهمان را دربارهی چالشها و مشکلات تغییر دهیم و آنهارا فرصتهایی برای رشد کردن بدانیم. «هر چیزی فرصتی برای یادگیری است.»
- ساختن لیستی از تمام دستاوردهای هرچند کوچکی که در طول این مسیر داشتهایم، به ما کمک میکند هر وقت که تردید به سراغمان آمد با مرور این دستاوردها شک و تردید را کنار بگذاریم و با قدرت، مسیر خود را ادامه دهیم.
- قبولکردن تغییر، بخش اجتنابناپذیری از زندگی است. زمانی که یاد بگیریم به جای مقاومت در برابر تغییر، سوار بر آن شویم یا حتی برعکس، به جای کنار آمدن با تغییر در برابر آن مقاومت کنیم، میتوانیم از منافع آن استفاده کنیم. البته بهتر است به این نکته اشاره کنم که هیچگاه نمیتوان قطع به یقین گفت برای بهبود عملکرد، تغییر لازم است یا نه؟!
- در میان گذاشتن مشکلات و گرفتن مشورت از دیگران یکی از مهمترین راههای دستوپنجه نرم کردن با تردید است. شاید بسیاری از ما فکر کنیم که گفتن این مشکلات و درگیریهای ذهنی به دیگران بیفایده است؛ یا فکر کنیم مگر چه کاری از دست آن ها برمیآید؟ اما مسئله دقیقا همینجاست. درست است؛ آنها قرار نیست کاری برای شما انجام دهند. این، ما هستیم که با گرفتن اطلاعات و تجربیاتشان، ذهنیت و دیدگاهمان را تغییر میدهیم و آگاهانهتر تصمیم میگیریم.
- مقایسهی خود با دیگران یا دستاوردهای خودتان با دستاوردهای آنها یکی از بیفایدهترین کارهایی است که تنها آوردهاش، غرق شدن در افسردگی و شک و تردید است. انجام اینکار تنها باعث میشود به خودمان و تواناییهایمان اعتماد نداشته باشیم و چون توانایی انجام بسیاری از کارها را در خود نمیبینیم، سراغ هیچکدامشان نمیرویم و اهمالکاری میکنیم. در حالیکه حتی تمام تلاشمان را نکردهایم، فکر میکنیم به اندازهی کافی خوب نیستیم یا بهتر بگویم، به اندازهی «آنها» خوب نیستیم. این در صورتی است که اگر تنها روی پیشرفت خودمان متمرکز میماندیم، حتی اگر با شکست مواجه میشدیم، میدانستیم که تمام تلاشمان را کردهایم و این تمام ما بود. شاید اینجا، جایی است که باید به این فکر کنیم که شاید آن «تردید» درست بود؛ اما لطفا تا قبل از این که تمامِ تمام تلاشتان را نکردهاید، بیخیال هدفتان نشوید.