
بر طبق قوانین مربوط به تاسیس شرکتها در کشور، تمامی شرکتها ملزم به تأمین سرمایه اولیه خود قبل از تأسیس است. این سرمایه اولیه میتواند از طریق جذب سهامداران عمومی یا از طریق سرمایهگذاری موسسان شرکت تأمین گردد. در این شرایط، ما با مفهوم “پذیره نویسی” روبهرو میشویم، که این موضوع با عرضه اولیه تفاوت دارد. بسیاری از افراد به اشتباه پذیره نویسی را با عرضه اولیه اشتباه میگیرند. در واقع، در پذیره نویسی، شرکتها از این فرآیند برای تأمین سرمایه اولیه خود برای تأسیس استفاده میکنند. پذیره نویسی به تعهد سرمایهگذاران، که عمدتاً افراد عمومی را شامل میشود، برای پرداخت مبلغ مشخص در یک بازه زمانی تعیین شده به شرکت اشاره دارد. این تعهد با درج مبلغ سرمایهگذاری در یک برگه سهام به رسمیت شناخته میشود.
در دیدگاه دیگر، پذیره نویسی به مجموعهای از تحقیقات و ارزیابیها اشاره دارد که پس از اطمینان از موفقیت بازار مالی پس از انتشار، برای تعیین ریسک، تخصیص وام، سرمایه یا بیمه به شرکت یا فرد صورت میگیرد. در این تحقیقات، تعیین میشود که طرف قرارداد (وام گیرنده، دریافت کننده سهام یا درخواست کننده بیمه) تا چه حد به تعهدات خود در بازپرداخت و سوددهی به طرف دیگر قرارداد پایبند خواهد بود. اگر این تحقیقات به خوبی پیش بروند، پذیره نویسی اجرا میشود.
در صورتی که تاکنون درخواست وام دادهاید، احتمالاً با اصطلاح “پذیرش” آشنا شدهاید. پذیرش بخش مهمی از فرآیند درخواست وام شخصی است. این اصطلاح ممکن است به نظر یکمی ناآشنا بیاید چرا که در پس زمینه اتفاق میافتد و از آنجایی که یک کلمه متداول نیست، ممکن است یکمی گیجکننده به نظر برسد.
خبر خوب این است که برای درک اولیه مفهوم پذیرش برای دریافت وام شخصی، شما نیاز به چیزی بیشتر از این ندارید: پذیرش یک فرآیند است که وامدهنده از آن برای تعیین میزان ریسک اعطای وام به وامگیرنده استفاده میکند.
پذیرش وام ممکن است به یکی از سه نتیجه منجر شود:
1. پذیرش: وامدهنده درخواست وام را تأیید میکند.
2. درخواست اطلاعات بیشتر: وامدهنده نیاز به اطلاعات بیشتری دارد.
3. رد درخواست: وامدهنده درخواست را رد میکند؛ زیرا وامگیرنده شرایط وام را برآورده نمیکند.
هر وامدهنده ممکن است فرآیند پذیرش خود را داشته باشد، اما عمدتاً بر چندین عامل کلیدی تمرکز میکند: توانایی وامگیرنده در بازپرداخت اقساط وام، وثیقه ارائه شده توسط وامگیرنده و سابقه اعتبار وامگیرنده.
شرکتهایی که قصد تأسیس و تامین مالی خود را از طریق پذیرهنویسی دارند، باید یک طرح و شِما کلی بر اساس آن تدوین کنند. سپس، پس از امضای تمامی موسسان و سهامداران اصلی شرکت، همراه با اساسنامه و اظهارنامه شرکت، این طرح را به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ارائه دهند. در ادامه این فرآیند، نهادهای ذکر شده با بررسی طرح کلی و مستندات شرکت، تصمیم نهایی خود را اعلام میکنند.
اگر نهادهای پذیرهنویس ریسک بالایی را در فعالیت اقتصادی شرکت تشخیص دهند، ممکن است پذیرش طرح پذیرهنویسی را رد کنند. در مقابل، اگر این نهادها طرح را تأیید کنند، شرکت باید آگهی پذیرهنویسی خود را در روزنامههای معین منتشر کند و نام بانکی که تعهدات دوطرفه از طریق آن پیگیری میشود را اعلام نماید.
همچنین، در اطلاعیهای که در روزنامهها منتشر میشود، باید جزئیات مربوط به نوع فعالیت شرکت، اعضای هیئتمدیره، اظهارنامه، مجوزها، سرمایهگذاریهای انجام گرفته، و تعداد سهام مورد پذیرهنویسی آورده شود.
در واقع، سه نوع مختلف پذیرهنویسی وجود دارد: وامها، بیمهها و اوراق بهادار.
تمام وامها به یک شکلی از مرحله پذیرهنویسی عبور میکنند. در بسیاری از موارد، پذیرهنویسی به صورت خودکار انجام میشود و شامل ارزیابی تاریخچه اعتبار، اسناد مالی و ارزش هر گونه تضمین ارائه شده، به همراه سایر عواملی است که به اندازه و هدف وام بستگی دارد. فرآیند ارزیابی ممکن است چند دقیقه تا چند هفته طول بکشد، با توجه به اینکه آیا ارزیابی نیاز به مشارکت انسانی دارد یا خیر.
متداولترین نوع پذیرهنویسی وام که شخص پذیرهنویس در آن دخالت دارد، برای وامهای مسکن است. این همان نوع پذیرهنویسی وام است که بیشتر مردم با آن روبرو میشوند. پذیرهنویس ارزیابی درآمد، بدهیها (بدهی)، پساندازها، تاریخچه اعتبار، امتیاز اعتبار و موارد دیگر مرتبط با وضعیت مالی فرد را ارزیابی میکند. معمولاً پذیرهنویسی وام مسکن معمولاً دارای یک “زمان تحویل” یک هفته یا کمتر است.
پساندازهای اضافهکردن ممکن است زمان بیشتری ببرد چرا که خریدارانی که با مهلتهای زمانی روبرو هستند، به مراتب اولویت میدهند. اگرچه درخواستهای وام میتوانند تأیید، رد یا متوقف شوند، بیشتر آنها با شرایط “تأیید” مواجه هستند، به این معنی که پذیرهنویس نیاز به روشنتر شدن یا مستندات اضافی دارد.
در پذیرهنویسی بیمه، تمرکز بر روی بیمهگذار پتانسیل است، یعنی شخصی که به دنبال بیمه سلامت یا عمر میگردد. در گذشته، پذیرهنویسی پزشکی برای بیمه سلامت برای تعیین اینکه چقدر به یک درخواستکننده هزینه کند، بر اساس سلامت و حتی اینکه آیا باید پوشش ارائه شود یا خیر، استفاده میشد. از سال 2014 به بعد، زیرا قانون مراقبت بهینه از بیمه، بیمهگران دیگر مجاز به رد پوشش یا تحمیل محدودیتها بر اساس شرایط قبلی درخواستکنندگان نبودند.
Underwriting بیمه عمر سعی دارد خطر بیمه کردن یک بیمهگذار پتانسیل را بر اساس سن، سلامت، شیوهزندگی، شغل، تاریخچه پزشکی خانوادگی، سرگرمیها و سایر عوامل تعیینشده توسط پذیرهنویس، ارزیابی کند. (Underwriting )پذیرهنویسی بیمه عمر ممکن است منجر به تأیید(همراه با محدودههای پوشش، قیمتها، محرومیتها و شرایط)یا رد مطلق شود.
پذیرهنویسی اوراق بهادار که به دنبال ارزیابی خطر و قیمت مناسب اوراق بهادار خاص(بیشتر به ارتباط با یک عرضه عمومی اولیه (IPO) مرتبط است)برای یک سرمایهگذار پتانسیل، اغلب یک بانک سرمایهگذاری انجام میشود. بر اساس نتایج فرآیند پذیرهنویسی، یک بانک سرمایهگذاری سهام صادر شده توسط شرکتی که سعی در IPO دارد را خریداری (پذیرهنویسی) میکند و سپس این اوراق بهادار را در بازار به فروش میرساند.
پذیرهنویسی اطمینان حاصل میکند که IPO شرکت، سرمایه لازم را جذب کرده و به پذیرهنویسها پاداش یا سودی برای خدمات ارائه شده فراهم میآورد. سرمایهگذاران از فرآیند پذیرهنویسی و توانایی آن برای انجام تصمیم سرمایهگذاری آگاهانه بهرهمند میشوند.
این نوع پذیرهنویسی ممکن است شامل سهام فردی و اوراق بهادار بدهی، از جمله اوراق بهادار دولتی، شرکتی یا شهرداری باشد. وقتی بیش از یک پذیرهنویس یا گروهی از پذیرهنویسها درگیر باشند، این به نام پذیرهنویسی گروهی معروف است.
کامل این مطلب رو در وبلاگ ارز هشت مشاهده کنید.