
بیت کوین، اولین ارز دیجیتال رمزنگاری شده در جهان، در سال 2008 با معرفی وایت پیپر، وارد صحنه شد. از آن زمان تاکنون، این ارز به ارزشهای بسیاری دست یافته است. نویسنده این وایت پیپر و فردی که بیتکوین را معرفی کرد هنوز هویتش مبهم است. با این حال، او خود را با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو معرفی کرد و وایت پیپر این ارز دیجیتال را منتشر نمود. در ادامه ترجمه وایت پیپر بیت کوین را با هم میخوانیم.
یک نسخه کاملاً مستقیم از پول الکترونیکی، امکان ارسال پرداختهای آنلاین از فرد به فرد را بدون نیاز به دخالت یک موسسه مالی میسر میسازد. امضاهای دیجیتال میتوانند یک راهحل هستند، اما اگر هنوز نیاز به واسطهای جهت اعتماد و جلوگیری از هدررفت پول باشد، مزایای اصلی آن کاسته میشود. ما یک راهحل برای مسئلهی هدر رفت پول ارائه میدهیم که از طریق شبکههای فرد به فرد عمل میکند. این شبکه تراکنشها را با استفاده از هشکردنشان در قالب یک زنجیره پیوسته براساس اثبات انجام کار بر پایهی هش، زمانبندی میکند که بدون انجام دوباره کاری که قبلاً انجام شده، قابل تغییر نخواهد بود.
بلندترین زنجیره نه تنها به عنوان ترتیب وقایع محسوب میشود، بلکه اثبات ارائه شده از توان محاسباتی بزرگترین مجموعه CPU همراه با این زنجیره است. تا زمانی که توان محاسباتی اکثریت در اختیار نودهایی است که در حمله به شبکه مشارکت نمیکنند، زنجیره بلندتر توسط آنها ساخته میشود و مهاجمان پیشی نمیگیرند. پس شبکه به حداقل ساختاری نیاز دارد. همچنین تصمیمات بر اساس توافقات در شبکه میگیرند و نودها میتوانند به تصمیم خود شبکه را به هنگام با بلندترین زنجیره، PoW به عنوان تأییدچرخهای که در زمان رفتن آن رخ داده است، ترک کنند یا به آن بپیوندند.
تجارت در دنیای اینترنت تا کنون برای پردازش پرداختهای الکترونیکی به طور اساسی به واسطههای مالی متکی بوده است، که به عنوان یک پل اعتماد ارائه میشوند و مسئولیت پاسخگویی در مورد انجام تراکنشها را برعهده دارند. این سیستم، هرچند که کارایی مناسبی دارد، اما همچنان دارای نقاط ضعفی است که معمولا در روشهای مبتنی بر اعتماد دیده میشوند. امکان انجام تراکنشهای نهایی و غیرقابل بازگشت وجود ندارد؛ زیرا موسسات مالی در مواقع اختلاف واسطهگری میکنند. این واسطهگری میتواند هزینههای تراکنش را افزایش دهد، مقدار حداقل ممکن برای اجرای یک تراکنش را محدود کند و انجام تراکنشهای کوچک را مشکل سازد.
این همچنین منجر به افزایش اعتماد از سوی مشتریان به فروشندگان میشود و نیاز به دریافت اطلاعات بیش از حد اساسی از آنها را برطرف میکند. به علاوه، همواره یک درصد خطا به عنوان یک امر غیرقابل اجتناب در نظر گرفته میشود. این هزینهها و نواقص نه تنها در پرداختهای حضوری با استفاده از واحدهای پولی ملموس قابل احتمال است، بلکه در حال حاضر مکانیسمی برای پرداخت از طریق واسطهگری بدون واسطه در دسترس نیست.
جایگزینی لازم برای ایجاد اعتماد، یک سیستم پرداخت الکترونیکی برمبنای رمزنگاری است؛ تا طرفان بتوانند بدون نیاز به واسطه، به صورت مستقیم تراکنش انجام دهند. تراکنشهایی که از نظر محاسباتی غیرقابل بازگشت هستند، فروشندگان را در برابر تقلب و جعل محافظت میکنند و مکانیزم پرداخت، راحتترین راه را فراهم میکند تا خریدار در مقابل موارد مشابه محافظت شود. در این مقاله، یک راهحل برای مسئلهی هدررفت پول با استفاده از یک سرور برچسبزماندهی فرد به فرد پیشنهاد میشود که این سرور با ایجاد ترتیب زمانی برای تراکنشها از طریق اثبات کامپیوتری عمل میکند. این سیستم تا زمانی که نودهای معتبر به ترتیبی با CPU بازده بالاتر نسبت به نودهای حملهکننده ادامه دهند، امن است.
سکه الکترونیکی را به عنوان واحدی از امضاهای دیجیتال تعریف میکنیم. هر فرد که مایل به انتقال سکه به شخص دیگری است، هش تراکنش قبلی را به علاوه کلید عمومی فرد جدید را به صورت دیجیتالی امضا میکند و به انتهای سکه مذکور اضافه میکند. فرد جدید میتواند با تایید این امضاها، مالکیت سکه را تایید نماید.
برای خواندن ترجمه وایت پیپر بیت کوین به وبلاگ ارز هشت مراجعه کنید و مطلب کامل این مقاله را مشاهده کنید.