اگر...

چه جالب است!...

همه چیزمان شرطی شده...

"اگر" زنگ بزنی،زنگ میزنند...

"اگر"حرف بزنی،حرف میزنند...

"اگر"زیبا باشی،دوست میدارند...

اگر هایی ک همه در ظاهر هستند و هیچ کس از باطنش آگاه نیست...

اگر هایی ک فکر و خیال ما را ب خود مشغول کرده...

اگر هایی ک زندگی ما را میچرخانند...

کاش ب جای این اگر های یک طرفه ،باید های دو طرفه بود...

دوست داشتن های عمیق بود....

اعتقاد های واقعی بود....

این روزها هیچکدام زندگی را باور نداریم...

افکارمان مشوش و شلوغ شده از فکر های بی سروته ...

این روزها عمیقا ب لحظه هایی خالی از شرط و شروط های دنیا نیاز داریم..

خالی از دودلی ها و ترس ها...

و چه زیبا گفت سهراب سپهری:

کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش و بیخیال نشستن....

از لحاظ روحی ب چنین لحظاتی بشدت نیازمندیم...

"نرگس شیخی"