جانان من،زیباترین نقاشی خداوند!...
با "منی" که در وجودت زندگی میکند ،خو بگیر...
من میدانم ،آدم دل نازکی است...
دوستی اش را ب جان بخر ،قهرش را دست کم نگیر ،دیوانه بازی هایش را دوست داشته باش ،پیچک غم هایش را با لبخندت نابود کن تا بیش از این شاخه های سبز وجودش خشکانده نشود...
این "من" همان کسی است که مدام دنبال تو می اید، بی انکه خسته شود...
بی انکه سرت داد برند...
منت ها و حرف های پر از کنایه ات را خریدار است،حتی به زخم هایی که بر وجودش میزنی "آخ" هم نمی گوید!
میببنی...
گاهی آنقدر سردرگمی های زندگی ات را برایش بازگو میکنی ک خودت هم خسته میشوی ،اما او پا ب پای تو می آید!
این "من" تو را دوست دارد...
جانانم!...
این "من" بیش از انچه فکر میکنی هوایت را دارد...
دلش را نلرزان...
#دلنوشته
16/11/1400
"نرگس شیخی"
