دقیقا امروز میلیون باره که تصمیم میگیرم درس بخونم
ولی خب الانم که دارم اینو تایپ میکنم.سر کلاس آنلاینم و به مزخرفات زبان و دینی گوش نمیدم..
فکر اینکه پشت کنکوری بشم داره دیوونم میکنه و مجبور میشم بازتصمیم بگیرم و عمل نا موفق داشته باشم^^
متاسفانه هوارها و دلسوزی های مادرگرام هم تاثیری در عملکردم نداره فقط باعث میشه وانمود به خواندن مزخرفات شیمی کنم و در عوض کتاب والا مقام حافظ را جرعه جرعه قورت دهم....
الحمدالله کنکوری بودنم باعث شده با برنامه های جدیدی مثل ویرگول آشنا شم و بتونم چرت و پرت های سرم رو یه جا خالی کنم تا کسی من و نشناسه...
ولی خب من بلاخره یه روزی نه چندان دور که میشه شنبه ی هفته اینده(مثل شنبه های قبلی) شروع خواهم کرد تا بتوانم تراز قلم چی که ما رو از سختی سوال ها چیز کرده رو ببرم بالا تا شاید این دل پر خون مادر که روزانه بالای ده بار تکرار میکنه درس بخون تو با استعدادی ولی پشتکار نداری را کمتر برنجانم .....
