قضاوت^^

[یک وقتهایی هست مچ خودت رو در حال انجام دادن کاری میگیری که قبلا دیگران رو بابتش قضاوت کرده بودی.

خیلی هولناکه، روبه رو شدن با خودت]

آخرین متن ستاره دار شده ی دفترچه یادداشتم!
و چقدر بجا بود!
قضاوت حتی اسمشم سنگینه دیگه چه برسه به قاضی بودن!
راستیتش یکی از بدترین ویژگی های مغزم اینه که همه چی یادم میمونه اونم با جزئیات در حدی که اگه چشمامم ببندم میتونم بشمارم تو اون ثانیه قالیه چندتا گل داشته... ولی خب همش بخاطر کینه نیست، چون بجز این، وقتایی که آدمای اطرافم دل هم و میشکنن وقضاوتایی که از هم کردن رو یادم میمونه!
ولی بعد از این همه چیز یه چیز و خوب فهمیدم کافیه فقط یه مشکل کوچولو از زندگی بقیه رو قضاوت کنی! در آخر خودت یادت می افته این مشکل بزرگ همون مشکل کوچیک اون بوده که قضاوت کردی!
نمیخوام مسئله رو آب و تاب بدم! ولی خب به قول باکلاسا کارما هست و به قول ماها خدا تو دل آدماست، خدایی که وقتی قضاوت میکنی میبینه شبا اون بندش چقدر بخاطر اون مسئله گریه کرده یا چقدر از اون قضاوت از هدفاش از زندگیش و.... دست کشیده! و از قضا خدا اصلا مثل کارما عمل نمیکنه که فقط در حد اون دلت بشکنه بلکه با شکوندن روحتم جواب میده که آره بابا دنیا خیلی کوچیکتر از این حرفاست انسانکَم!
خلاصه حرفی نموند ولی خب مواظب خونه ی خدا باشید^^

پ.ن:فک کنم جَو روز جمعه من و همه گرفته ولی خب کلنی کاشکی حواسمون به این نوع گناه باشه که خدا روش خیلی حساسه(آی ام از اینا که تا یکی میخوره زمین ازش میخندم و تا خودم جلو اون بنده خدا نخورم زمین خدا ولم نمیکنه)-_-

پ. ن آخری: کاشکی سنگینی حرفامون،
که ما از روی بی تفاوتی و سرگرمی میگیم
روی شونه ها و دل بقیه رو میدونستیم✨