عنوان^^

الان که این پست مینویسم دقیقا ساعت۲۳:٠۲دقیقست حتما میگید خب که چی ولی خب که چی اصلا بنویسیم اصلا من موندم چرا حالا که کرونا گرفتیم فقط سردردش و باید
من بگیرم و ندونم که بخاطر کروناست یا میگرن یا اصلا چرا مریض شم چرا نمیرم:|اصلا چرا بابام ایقد با ملچ ملوچ تخم مرغ بخوره یا چرا النگوهای مامانم جلینگ جلینگ صدا بده یا آبجی سور سور کنه که صدای گریه بچش بره بالا یا اصلا چرا حس میکنم همه اعضای خانوادم و یا حتی اقواممون خودشون زدن به مریضی،قبول دارم که مریضن ولی خب خدایی مامانم و بابام دیگه واقعا حس میکنم دارن اغراق میکنن.مامانم که کلا درمورد منم اغراق میکنه و هی چیزمیز میچپونه تو دهنم که مثلا بدنم قوی بمونه....ولی خب امان از الان همه حالشون خیلی خوب نیست هی فاطمه فاطمه،مثلا بابام دیشب بِه گذاشت بخار پز شد حالا ۵ثانیه ی یه بار میگفت فاطمه نمیخوری؟منم میگفتم نه بعدش شروع میکرد پرسیدن که بسکوییت چی کیک چی و...(به حالت خنده که ینی آت و آشغال دوست داری)بعدش دوباره میرفت رو مود اینکه بِه میخوری آخرین بار که میشه برای بار۸پرسید آبش چی آبش نمیخوری که دیگه واقعا صدای خوردن بِِه ش و سوال پرسیدنایی که نمیخوری رفت رو مخم و داد زدم نه بابا جانننننننننننن خلاصه که همونجا عزاوجدان گرفتم ولی خب متاسفانه هنوزم که یادش می افتم خونم به جوش میاد.البته مشکل من تنها همین نیست مشکل من کلا غذا خوردن و صداهای تیک داره اعضای خانوادست.خداروشکر صبحانه پای میزکامپوتر میخورم.ناهارم زودتر از همه میخورم میمونه شام که باهاشون نمیخورم و خداروشکر اعصاب نسبتا آرومی دارم ولی
وای از عصرونه خوردنشون. ینی هر قلپ چاییشون مساویه با مرگ من و از همه تاسف بارتر اینکه فقط مشکلم با خانواده تنها نیست کلا صداهای همه رو مخم هستن ولی خب چون نمیرم مدرسه کمتر تو عذابم:| یادمه دوسال پیش سر جلسه ی قلم چی یه دختربوده هی با مدادش رو برگش که مینوشت تق تق صدا میداد آخر کار مجبور شدم بهش تذکر بدم که افاقه نکرد و مجبور شدم زودتر آزمونمو تحویل بدم و خودمو نجات بدم...جدیدا با هرکی صحبت میکنم و میگم کاشکی کرونا باعث سکتم بشه میگن چرا ایقد ناامیدی تو که تو زندگیت مشکلی نداره این اداها چیه ولی خب ما باید بلاخره باید بمیریم چرا الان که جوونم و گناهم کمتره نمیرم:/نه خدایی چرا:/چرا فک میکنن باید ناامید باشی تا بمیری یا چرا بخوای ادا دربیاری....راستی بگم بچه های حیوون همسایممونم واقعا دارن رو مخم راه میرن.حتی یه جوری از صدای تق تق خوردن در اتاقم بهمم بدتره کاشکی میتونستم زبونشو ببرم:|همچنین یه نارنجک از گوشم بفرستم تو سرم تا بترکه.تا یه جامعه(مخصوصا خانوادم) از دست تذکرای من که صدا ندن راحت شن و همچنین من از دست این سردردهای همیشگی راحت میشدم.....:|