راستش این روزا خیلی دوست دارم بنویسم ولی خب حس عزاوجدانی که زیاد پست میزارم و بقیه اذیت شن هم دارم....البته این مشکل همیشگیمه راستش همه فک میکنن من آدم خیلی پرویی هستم (چون زود صمیمی میشم برای همین فکر میکنن اگه مشکلی بود مثل بقیه حرفام رک و راست میگم)من حتی با خواهرم رودرواسی دارم ینی وقتی میخوام از نتش استفاده ای چیزی بکنم.اولش میگم نکنه نخواد من استفاده کنم نکنه از من خوشش نیاد و....تا بلاخره با این کلمه که داره از همه ی شالای من استفاده میکنه راضی میشم بهش بگم برام اتصال داده بزنه....ولی خب قسمت بدترش اینه که وقتی میرم خونه ی داییام ایقد فرش میشن زیرپات که روم نمیشه بگم آب میخوام چه برسه چیز دیگه ای بخوام:|بازم میگم آدم کم رویی نیستم ولی نمیدونم چرا دربرابر افرادی که خیلی بهم لطف میکنن هم حس عذاب وجدان دارن پیششون هم نمیتونم کوچیکترین درخواستی کنم:( متاسفانه تو مجازیم بعد یه مدت با این حس که خیلی دارم پست میزارم و بقیه رو اذیت میکنم
چرت و پرتام و نمینویسم:( راستش یه مدت تو یه دفتر مشکلاتم و مینوشتم ولی خب از اونجایی که اصلا کسی تو کارام دخالت نمیکنه مجبور شدم دفتره رو یه جا جاساز کنم و دیگه ننویسم(ینی از دخترعمو گرفته تا دختر دایی همه میخواستن دفتر رو بخونن) بعد شروع کردم تو کامپیوتر نوشتن که اونم بعد یه مدت تمومش پاک شد(خیلی هنرمندانه چیز زدم به تنظیمات کامپیوترم که هنوز که هنوزه داییم میگه چجور تونستی این همه چیز کنی به کامپیوترت):|بعد از این حرفام میرسیم به عزاوجدان من نسبت به خانواده راستش بعضی وقتا فک میکنم کاشکی مامان و بابام ایقد خوب نبودن که من عذاب وجدان بگیرم:( الان که همشون مریضن من فقط سردرد دارم بااینکه حس چشایی و بوییایم از دست دادم و اگرنه مشکل دیگه ای ندارم ولی خب بقیه خانوادم حالشون خوب نیست و من اصلا دست به سیاه و سفید نمیزنم(راستیتش میترسم بیش از حد پایین پیش خانوادم بمونم و با اخلاق گند این روزام آزارشون بدم)برای همین مامانم دست تنها هم خواهرم هم بچش و هم بابام و حتی من و ساپورت میکنه که حالمون بدتر نشه درحالی که خودشم خیلی مریضه:( هم دیگه واقعا دارم از دست بچه های همسایمون آسی میشم.ینی مامانش یه روانیه کامله (صداشون از تو خونشون تا اتاق من میاد).خب یکی نیست به مامانش بگه وقتی میبینی بچه هات یاد نمیگیرن بهشون نگو خنگ بگو دقت کنن یا اصلا درسشون نده تا روحیشونو تخریب کنی عنترخانوم:(فقط منتظرم این کنکور لعنتی رو بدم(اگه خدابخواد قبول شم و پشت کنکور نمونم)تا سریع کوچ کنم به اتاق پایین تا بدتر بچه های اقوام سرم بیارن(اتاق پایین مثل اتاق عمومی میمونه یکی از دلایلی که داداشم نمیاد خونه همینه که میگه اتاق پایین سر همه توشه).ولی خب میدونم اتاق بالا تا آخر کنکور دست منه بعدش داداشم پرتم میکنه به اتاق زیبا و عمومیه پایین :((((((
