
جدیداًً (شایدم من جدیدا زیاد بهش برخورد کردم) مطلبی هست که دست به دست میگرده و همه هم با دوتا عالی گفتن و استیکر دست زدن و بی نظیر بودن تایید میکنن!
ولی خب دلم میخواد برای تک تک کامنت گذارنده ها و پست گذارنده ها بگم! بخدا این راه اشتباهه! یعنی چی که وقتی کسی سراغت و نگرفت تو سراغش نگیری یعنی چی که حتما بقیه باید شروع کننده باشن! خب فکر کنید اونم این متنه رو بخونه نه اون سراغ شمارو میگیره نه شما سراغ اون! خب معلومه کسی که این متنا رو مینویسه چیزی به اسم شجاعت تو وجود نیست و فقط با دوتا متن فلسفی قشنگ ترسشو زیبا جلوه میده! شجاعت تنها این نیست که ببینی یه نفر افتاده تو آتیش شیرجه بزنی تو آتیش و نجاتش بدی یا ببینی یکی داره غرق میشه بپری تو آب نجاتش بدی... گاهی اوقات همین شروع کننده بودنا همین از خودگذشتگی ها همین مهربونیا غنچه میشه وسط دل آدما و اونا رو برای روزای ترسناک قوی تر میکنه! چرا با خودمون فکر نکنیم نکنه الان داره با غولای زندگیش میجنگه و ممکنه شکست خورده باشه!برای همین اون شروع کننده نیست یا هرچیز دیگه ای که ممکنه اون آدم حالش خوب نباشه و منتظر شما باشه! شمایی که الان این متن و خوندی که باارزش باش و بزار بقیه شروع کننده باشن! و منتظری یه آدم خسته که حتی حوصله ی خودشم نداره بیاد به شما پیام بده که حس ارزشمندی کنی مثلا! د نمیشه دیگه اونم وقتی شما از غولای زندگیت شکست خوردی و دستت تو حنا موند شروع نمیکنه تا حس ارزشمندی کنه•‿•
خلاصه که دل انسان بندِ به وجود آدما، آدمای شجاع همیشه برنده ترینن چون میدونن ارزشمندی به شاخ بودن یا همون شروع کننده نبودن و..... نیست.
پ.ن: با خودتون رو راست باشید و ترسو بودن و کنار بزارید و به خانواده یا دوستاتون و.....بگید چقدر مهمن براتون!
پ. ن: یه پ. ن بی ربط واقعا حیف درسای بدرد بخوری که تو مدرسه به عنوان بدرد نخور شناخته میشه و امتاناشم چه بسا سخت میدن-_-
پ.ن:آخری:
شمامی توانیدتاآخرعمرتان ازیک موضوع ناراحت باشید
حتی می توانیدلیوان رابرداریدوبکوبید برسرتان تاهم لیوان بشکندهم سر
آخرچه میشود!؟
همه جمع میشوندکمی گریه،کمی بغض و...
بعدتنهامیمانی بادردهای بیشتر
مردم خودشان رابه اولین سیرک میرسانندوازخنده منفجرمیشوند
آدم هاحتی اگرغصه هم میخورند برای خودشان است!