هیچوقت این جمله ای که میگن«دنیا دوروزه»رو درک نکرده بودم.... تا اینکه دوماه پیش شوهر عمم بخاطر کرونا فوت کرد.راستش و بخواین ما باهم قهر بودیم البته اون با ما قهر بود.ولی خب وقت خداحافظیم نشد و دیدارامون افتاد برای روز قیامت....راستش یه بار من گفتم میخوام برم پیشش (فک میکردم فقط با بابام و مامانم مشکل داره)ولی خب گویا با منم مشکل داشت و گفت نیا خونمون...ولی وقتی بیمارستان بستری شد بابام بهش پیام داد و اونم خیلی تعجب اگیز جواب بابام داد...ولی خب خیلی دیر شده بود چون دوماه بعدش وقتی تو کما مصنوعی بود فوت کرد.راستش خیلی شوک بزرگی بود خیلی خیلی ولی خب الان دیگه یادم رفته بود...تا اینکه امروز فهمیدم دوست بابام(مردی بشدت مهربون و خوشرو) فوت کرد.راستش نمیتونم حسم و بگم ولی دلم میخواد حداقل ده دقیقه برای آرزوهایی که بهش نرسید یا برای کوچیکیه این دنیا گریه کنم...این اواخر بابام و ایشون باهم مشکل پیدا کرده بودن برای همین ارتباط خاصی نداشتیم ولی وقتی یاد مسافرتمون که باهم رفتیم سپیدان و اون مرد خوشرو با خانواده ی بشدت مهربونش می افتم بغضم میگیره:))) واقعا چرا این همه دنیا کوچیک شده.چرا وقتی از دوثانیه ی خودمون خبر نداریم سر هم فریاد میکشیم چرا دل همدیگه رو میشکونیم مگه میخوایم چقدر عمر کنیم.[امروز پشتیبانمم پیام داد چرا تو نظرسنجی زدی که من برات زنگ نزدم راستیتش بهش گفته بودم زنگ بزن خونه زنگ زده بود به گوشی و من متوجه نشدم و منم براش پر کرده بودم که زنگ نزده الان که فکرش میکنم چرا واقعا اینکارو کردم اگه ناراحت شده باشه چی:((((] برخلاف هروز از دیروز داشتم به زندگیم یه طور خاص نگاه میکردم یه جوری که بهم انرژی مثبت میداد...ولی خب امروز بازم خراب شد:( ولی جدی بیاین به خودمون و دیگران سخت نگیریم مگه دنیا چندروزه:(بیاین بابا مامانمون و بغل کنیم بیاین باهرکی قهر هستید زنگ بزنید و آشتی کنید بیاین به همه لبخند بزنیم بیاین زنگ بزنیم به اقوام و حالشون و بپرسیم بیاین مهربون باشیم بیاین به هرکی دوستش داریم بگیم بیاین بچه ها رو بخندونیم بیاین برای هم کادو بگیریم بیاین ما مهربونتر از مهربونترین فرد زندگیمون باشیم بیاین شاد باشیم بیاین انرژی مثبت بدیم به همه خلاصه بیاین
تا زندگیمون و قشنگ کنیم همین. ^^
