ویرگول
ورودثبت نام
•نارنگی•
•نارنگی•روزی به پیر میکده گفتم که عمر چیست؟ _چشمی بر روی هم زد و گفت :هان !گذشت...❄
•نارنگی•
•نارنگی•
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

اعتماد بنفس ^^

جدیدا دارم رو اعتماد به نفسم کار میکنم!

از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون که از کلاس سوم تا ششم دبستان دخترکی خوش صحبت و مدیر و مدبر بودم و همیشه صف مدرسه رو میگردوندم و صحبت میکردم(جای مدیر و معاون)...خلاصه که ستاره ی بخت چشمک زنون مطابق میلم بود...تا اینکه وارد هفتم و مدرسه ی جدید شدم(البته همه ی دانش آموزا میشناختم چون تو مدرسه ی ما بودن ولی سال بالاتر از من)ولی اینجا بود که ستارهه شروع کرد به ریپ زدن:]و اینگونه شد که از عرش به زیر زمین رفتم....و حالا بدتر از همیشه دارم افول میکنم در حدی که بیرون رفتن برام عذابه عذاب(اینم بگم اگه صمیمی شدم چنان اعتماد به نفسی میگیرم که با تیرم نمیتونن ساکتم کنن متاسفانه از این نظرم دارم پسرفت میکنم(حس میکنم همش تقصیر دوستامه چون نظرشون شبیه نظر من نیست خیلی خیلی....میخورن)(اصلا چیز به من که با این سگای بدبخت روشنفکر متجرزده دوستم(از اینایی هست که میگه از پسرا متنفرم ولی با پسرا دردل میکنه(به قول خودش فقط رفیقشه) و اونیکم که چیزی نمیگه ولی خب تحت تاثیر همین یکی خیلی حس روشنفکری و دوروگری
و همچنین اینکه فکر میکنن فقط حرفای خودشون درسته و حرفای درستی نمیزنن وقتی باهاشون مخالفی البته تقصیر خودمه که با اینا دوستم(بین خودمون بمونه نمیتونم با کسی دوست شم اینا رم بزور نگه داشتم که البته دوست نیستیم فقط کسایی هسن که یه گروه مخصوص تو واتساپ باهم داریم(اون دوتام میرن تو پیوی هم که در هرصورت نمیشه اسمش گذاشت دوست فقط شاید بشه گفت همکلاسیای صمیمی تر)خب با این وجود که هنوز دوست دارم غیبت کنم ولی بریم سراغ بحث اصلیمون داشتم میگفتم که کلا جدیدا زیرحدفقر اعتماد بنفس دارم برای همین تصمیم گرفتم یه ذره ببرمش بالا در همین راستا امروز تنهایی رفتم پیاده رویی(نگم براتون هشتا جون از ده تاجونام کم شد) اولش که با چالش از خیابون رد شدن درگیر شدم که اگه ماشینا برام نمی ایستادن منم تا انقراض عالم می ایستادم تا ماشینا تموم شن بعد رد شم (◔‿◔) از یه طرف چالش اینو داشتم که معلمی چیزی من و ببینه بگه چرا نمیخونی(میدونم خیلی دلیل بیخودیه ولی ذهن من درگیرش بود)! خلاصه که چالش خیابون رد شدن خیلی جالب نبود چون یه لحظه نمیدونم کدوم آدم از خدا بیخبری مثل سگ از کنارم رد شد(از این ماشینایی که یه آهنگم بلند میکنن تا بگن ما ضبط داریم) حقیقتا اگه با بدون هدف تنهایی رفته بودم سکته ی ناقص و زده بودم ولی خب خداروشکر مثل یه خانوم متشخص فقط آروم آروم فحش دادم:))))) چالش بعدی زل زدن بودن همه ی آدمایی که میومدن(مخصوصا خانوما)زل میزدن تو چشت و هرچقدرم نگاشون میکردی ول نمیکردن( فک میکنم میشناسمشون برای همین زل میزنن) برای همین منم با اعتماد به نفس کامل یه دور زل میزدم تو چشاشون وبعد سرم و مینداختم پایین(حالا اونا بیشخصیتا که همینجور نگا میکردن من نباید باشم که)!چالش بعدیم برای وقتی بود که رسیدم شهدای گمنام اونجام یه پیرمرد و پسره بود که پسره آروم بلند(پارادوکس) داشت نوحه میخوند و حرف میزد و ناله میکرد هرچی که بود حس کردم حالش خوب نیست برای همین خودم و گذاشتم جای اون بعد دیدم اگه من بودم دوست نداشتم کسی بیاد اونجا و فاتحه بفرسته برای همین تند تند فاتحه فرستادم و رفتم با این وجود که دوست داشتم بیشتر اونجا میموندم(الان که فکرش میکنم چقد من فهمیم و دلسوزم:|)،و دیگر کارام اینه که تو کلاس حرف میزنم بدون هیچ ترسی که وای نکنه اینجور شه و وای نکنه اونجور شه(تازه تو کلاس آهنگم میزارم ومعلما هیچی نمیگن) کلا مشکلی تو حرف زدن ندارم ولی وقتی یهو میخوام حرف بزنم نمیتونم جمله بندیم و درست کنم که از استرسه(جالب اینجاست که همه من و به ریلکسی و همه ی دنیا به کفشش بودن میشناسن).ولی خب ان شاءالله با تکرار این کارا و گفتن من باید اعتماد به نفس داشته باشم بشه جز عادتام و همه چی برگرده به حالت عادیش :|

پ.ن:واقعا تو نوشتنم نمیدونم جملم و چجور شروع کنم و چجور تموم:(

پ.ن:اصلا دوست ندارم شما هم مثل خانوادم بگید تقصیر خودمه که دوست ندارم(البته یکی از بزرگترین دلایل دوست نداشتنم هم مامانمه):|

پ.ن:بچه ها رو قلقلک بدین ایقد بامزه میشن (。◕‿◕。)

پ.ن: و لعنت ها به من که وارد مدرسه ی مثلا تیزهوشان شدم!(فک میکنم زندگیم و همین خراب کرد☹️)

پ.نن:معمولا ذات انسان همینه تقصیر و رو میندازه کول دیگران(مربوط به پن بالایی و بالاترتری):|

پ.ن:بعد کرونا خودم و از اعتماد بنفس میپوکنم(مثل اون شنبه هایی که هنوز نرسیدن برای شروع):|

۲۲
۱۵
•نارنگی•
•نارنگی•
روزی به پیر میکده گفتم که عمر چیست؟ _چشمی بر روی هم زد و گفت :هان !گذشت...❄
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید