کشور شوراها ( شوروی) از توده های انبوه کارگران و دهقانان و افرادی تشکیل شده بود که به مارکسیسم-لنینیسمی باور داشتند که می تواند جامعه ی بدون طبقه را به وجود آورد .

همین توده های مردمی بودند که مشروعیت لازم را برای رهبران ارشد حزب کمونیست شوروی فراهم می کردند که در سیاست داخلی و خارجی به نام تنها کشوری که نه به دروغ بلکه در عمل رای مردم حایز اهمیت است جلوی دموکراسی امریکایی سر بلند کنند.
شرح تفاوت حقیقی اهمیت دادن به مردم در کشورهایی نظیر شوروی و امریکا بماند برای بعدا، ولیکن شوروی همواره مدعی بود که به دلیل انتخابات های مکرر و تغییرات اعضای حزب کمونیسم همواره مشروعیت سیاست هایش یک قدم از دیگران جلوتر است.
رویه ای که در برخی کشورهای دیگر پس از شوروی نیز تکرار شد و با انجام دادن انتخابات های متعدد خود را دموکراتیک جلوه داده و مشروعیت مردمی را به رخ می کشیدند.
با سیستم حاکمیتی دموکراسی بود که مردم حق رای پیدا کردند و بر اوضاع کشور و سیاست های داخلی و خارجی حکومت (government )که بر سرزمین شان (state) دارای حاکمیت است نظارت پیدا کردند.
چه نظرات افلاطون و ارسطو در ذکر معایب دموکراسی ( که با دموکراسی امروزین دارای تفاوت هایی است) درست باشد یا حرف کارل پوپر در دفاع از حکومت مردم درست باشد، مشخصا انتخابات یکی از ابزارهای مهم کسب مشروعیت در این نظام حکومتی است .
اما انتخابات تنها در دموکراسی به عنوان ابزار کسب مشروعیت یا تصمیم گیری باقی نماند بلکه حتی در نظام های به شدت توتالیتر نظیر دوران حکمروایی استالین بر حزب کمونیسم شوروی و کل خاک کشور شوروی، از انتخابات ( صوری ، واقعی، ترکیبی) ، برای کسب وجهه و مشروعیت به کرات استفاده شده و می شود.

در واقع امروز انتخابات در کشورهای دموکراتیک و کشورهای غیردموکراتیک ابزاری مشترک است با این تفاوت که اولا میزان مشارکت مردم در کشور دموکراتیک به مراتب کمتر از کشورهای غیردموکراتیک است و دوما میزان اهمیت مشروعیت بخشی انتخابات به حکومت های غیردموکراتیک از کشورهای دموکراتیک بیشتر است.
نگاهی ساده به آمار مشارکت مردم در انتخابات مجلس شورای اسلامی در جمهوری اسلامی ایران بیندازید فارغ از آنکه آیا انتخابات در جمهوری اسلامی یک ابزار حیاتی مشروعیت بخشی برای حکومت دموکراتیک یا غیردموکراتیک است؟ و به این فکر کنید که کشوری با چنین سطحی از ناامیدی و عدم مشارکت از نظر انسجام و اتحاد دارای چه پراکندگی و تفرقه داخلی است؟ و نتایج آن چه بوده و چه خواهد بود؟
از نظر وضعیت روابط خارجی نیز، مشخصا در حقوق بین الملل امروزین جهان، کسب مشروعیت از طریق جلب نظر مردم به خود حایز اهمیت بسیاری است ، چه کشور دموکراتیک محسوب شود چه خیر ؟

همواره انتخابات در کشورهای دموکراتیک یا غیردموکراتیک ( البته هر کشوری خود را دموکراتیک میپندارد!) به دلیل اثراتی که در وضعیت سیاست داخلی و خارجی کشور دارد حایز اهمیت بوده و خواهد بود چرا که با توسعه تکنولوژی در جهان، عملا دیگر هیچ کشوری ( به جز کشورهایی نظیر کره شمالی که تحت چتر اتمی چین هستند) یارای مقابله با حقوق شهروندی و حقوق بشری که مردمانش از دولتشان انتظار دارند را ندارد.
بنابراین به نظر می رسد کماکان میزان مشارکت مردمی در انتخابات برای کسب و حفظ مشروعیت لازم است.