چند ماهی ست خود ِ واقعی م مچاله شده است...
مثل برگه های کاغذ دوران دبیرستان پرتاب می شود
قلبم پر از درد است.
مثل یک درد همیشگی روی قلبم پافشاری میکند
و از آن طرف بغض راه خود را پیدا نمیکند.
گاهی فروخورده می شود..
گاهی اشک می شود..

اشک هایم مثل قلبم چند تکه می شوند و بی صدا می بارند
در سکوت .
شب ها
سکوت
شب ها
در سکوت
می بارند.