
واژه هارا رو به روی هم میگذارم تا از "تو" سخن بگویم..
تو در میان دست ها و کلماتم رخنه کرده ای
و به نزدیک ترین زمان ِ دوست داشتنت ات رسیدی
تو در واژه ها و میان روزها بهاری شدی و مثل باران پاییزی "خوب" باریدی
تو زمستان شدی و میان دستانت واژه ها سُر خوردند
تو ریزنقش های برف را روی پنجره نمایان کردی و با خنده ات گل ها شکفتند
از برف ها از پاییز از بهار ،همه جا را سبز کردی و نشانه گرفتی
مهر شدی،آبان شدی و با لبخندت تمام پاییزها را نارنجی کردی?