شیرینی

بوسه ی گرمش روی شونه ی برهنه م میشینه و صدای من عاشقش توی گوشم

"خانوم یه سوالی؟ چیجوری انقدر خواستنی شدی؟"

این لبخند گل و گشاد وامونده رو کجای دلم بذارم آخه من حالا؟ دلبری کردن از منِ خیلی وقت پیش دلداده بهش رو خوب بلده این مرد انگار! بین بازوهاش میچرخم و چشم میدوزم توی مهربون ترین چشمای دنیا. تمام عشقشو میریزه توی نگاهش و نوازش میده این تن خسته رو باهاش. سرمو جابجا میکنم تا اون حالت دوست داشتنیمو روی بازوش پیدا کنم. میدونم بعد چند دقیقه دردش میاد اما صداش در نمیاد که این مردِ من! سر انگشتاش میشینه رو صورتم و دنبال میکنه خطوط ابرو و چشم و بینی و لبم رو.

"بهت گفته بودم؟"

ابروهام بالا میره!

"چی رو؟"

خم میشه و چشمامو میبوسه

"که چقدر این چشمارو من عاشقم؟"

سرمو به نشونه ی نَه تکون میدم و ناز میکنم براش. اخماش تو هم میره و میگه

"امکان نداره! این دو تا جام عسل که خیره میشه بهم و دل و ایمونمو میبره دنیای منه!"

هَی وایِ من! نیشم بدجوری شل شده که. رفت پشت گوشام که! بوسه ی بعدیش روی چال گونه م میشینه

"میدونی اولین بار عاشق این غمزه هات شدم؟ داشتی میخندی و دل میبردی اساسی! خودت انگار بی خبر بودی از همه عالم اما!"

دارم بهش استانبولی یاد میدم و خوب هم یاد میگیره این زبل خانِ من! پریروزا بهش گفتم چال گونه رو میگن غمزه تو ترکی استانبولی و حالا داره اینجوری بهم جواب میده. لبخند از این گل و گشادتر توی دنیا هست اصلا؟ هدف بعدی بوسه ش لبامو نشونه میگیره.

"از این دو تا آتیش به جونِ من انداز که دیگه نگم دیگه؟ فکر نکن نمیفهمم هی فکر میکنی من حواسم نیست پیچ و تابشون میدی و آواز میخونی برام ها! نخیرم! خوبم حواسم هست."

دستش میره بین موهای چند ساعت از صاف کردنشون گذشته و میگه

"خانومم؛ موهاتو صاف نکن دیگه! من فرفری موهای خانوم خودمو دوست دارم!"

لب و لوچه م آویزون میشه و لوس میکنم خودمو براش

"آخه فقط چند دقیقه اولش خوبه بعدش میشم مثل بعبعی!"

اوخ اوخ! با این اخمای هفتی هشتی که گره میخوره تو هم چیکار کنم من؟ با سر انگشت اشاره ش یه ضربه کوچولو روی بینیم میزنه و میگه

"من صد بار بهت نگفتم با خانوم من درست صحبت کن؟ اصلا چه معنی داره شما راجع به عشق من همچین حرفی رو بزنی؟ ها؟ نه بگو دیگه؟"

مرض قند نگیرم من از این کیلو کیلو قندی که دارن تو دلم آب میکنن آخه! لبامو جمع میکنم و خودمو کوچولو میکنم و میچپونم توی سینه ش.

"ببخشید!"

داغی بین موهام بهم میفهمونه که بخشیده شدم.

"عزیزترین؟"

"جانِ دلِ عزیزترین؟"

یه کوچولو میام عقب تا بتونم یه بوسه کوچولو ازش بدزدم.

"من خیلی باهات خوشبختم!"

حلقه ی دستاش دورم تنگ تر میشه و میگه

"دِ آخه لامذهب نکن همچین با من! ببین یه کاری میکنی که یه پری کوچولوی دیگه امشب تو دلت بذارما!"

قهقهه م بلند میشه ولی سریع دستمو جلوی دهنم میگیرم که بچه ها رو بیدار نکنم. مردِ من راه بهتری رو برای خفه کردن قهقهه ی بی وقتم بلده ولی! بوسه هاش روی سر و صورتم میشینه و میگه

"خوشبخت ترین منم بانو! مرسی که شدی خانوم این خونه. میدونم همیشه خوب نبودم. میدونم سختی داشتیم. میدونم خانومی کردی و دم نزدی و میدونی که عاشقتم با همه ی وجودم."

غرق میشم توی دریای محبتش و به آغوش میکشه تنِ منِ همیشه تشنه ی تنش رو!