
یکی از دلایل اینکه بعضیهامون دوستای خوب یا صمیمی نداریم، اینه که نمیدونیم کِی و چطور بله و نه بگیم. یا به یکی زیادی بله میگیم، یا زیادی نه میگیم، یا طاقت نه شنیدن نداریم و... اینطوری دوستیهامون رو خراب میکنیم.
حتی حرف زدن درباره «نه گفتن» هم بعضیها رو آزار میده. چون فکر میکنن نه گفتن یعنی تنش ایجاد کردن، دعوا کردن، درگیر شدن، قطع رابطه کردن، از دست دادن دوستان و عزیزان و نزدیکان، تنها موندن، کمک نکردن، کمک نگرفتن، محبت نکردن، محبت نپذیرفتن و...
ببینید چقدر فضای فرهنگی ما (البته نه فقط ما) آسیبپذیر و شکننده و خسته و وحشتزده است که از گفتن یک کلمه دو حرفی ساده میترسیم! که جرأت نداریم در جواب یک سؤال، به جای یک بلۀ زورکی یا هزار تا توضیحِ خستهکننده، فقط بگیم «نه»!
دردناکه! وقتی بهش فکر میکنم قلبم میگیره! بس که هر روز قصههای شماها رو میشنوم یا تجربیات خودم و اطرافیانم یادم میاد! قصههایی که با نگفتن یک «نه» ساده شروع شده و کلی درد و رنج و گرفتاری درست کرده! قصههایی که با افکار و باورهای نادرستی شروع شده که به ما تحمیل کردن و قبولوندن. و ما هم با همونا به زندگی ادامه دادیم و... اینه وضعیت روابطمون!
اگر شما هم فکر میکنید نه گفتن یعنی تنش و درگیری و تنهایی و بیکسی، اگر دوست دارید نه بگید، ولی میترسید، وقتشه نگرش واقعبینانهتری بسازید! نگرشی که از قضا کمک میکنه نه گفتنهای ما بیشتری عشق و آرامش و دوستی رو توی زندگیمون بیاره!