
این واقعیتهای مهم را برای همیشه به یاد بسپارید:
1. خانواده همسر شما موظف نیستند که شما را مانند فرزند خودشان دوست بدارند.
2. آنها موظف به حل مسائل شما با همسرتان نیستند.
3. آنها مسئول تأمین نیازهای مالی شما نیستند.
4. آنها فرهنگ و الگوهای متفاوتی دارند و قرار نیست مانند شما زندگی کنند.
5. آنها قرار نیست جای خانوادهتان را برایتان پر کنند.
من میگویم آدمها باید به یکدیگر احترام بگذارند. مثلاً به عروس و داماد و خانواده همسر و... همه! باید به هم محبت هم بکنند! باید خیلی هوای هم را داشته باشند! من این را میگویم، اما دنیا چقدر به باید و نباید من و شما گوش میدهد؟ هیچ!
وقتی میگوییم «باید» اگر مطلوب ما اتفاق نیفتد خیلی آزار میبینیم. ولی وقتی میگوییم «ترجیح میدهم» اگر نشود هم آنقدرها مهم نیست. شاید دلگیر شویم، اما میتوانیم از آن بگذریم. پس به جای «باید با من مهربان باشند و اگر نباشند خیلی عوضی هستند» فکر کنیم «خوب است که با من مهربان باشند. اما اگر نباشند هم من زندگی خودم را میکنم». بنابراین تا جایی که میشود انتظارتمان را تعدیل کنیم. بعدش هم اگر باز دچار احساسات منفی (ناخوشایند) شدیم، مدیریتشان کنیم و نگذاریم احساسات مثبت و خوشیهایمان را کلاً خراب و همه زندگی را زهرمارمان کنند.
قسمت دوم و سوم پادکست «رسیدن» درباره مدیریت احساسات منفی است. قسمت هشتم هم درباره رفتار درست با آدمهای متلکگو و بدرفتار است. بشنوید. این مباحث کمکتان خواهد کرد که هم دیدگاهتان را اصلاح کنید و واقعبینانهتر به روابط و زندگی نگاه کنید، و هم فرمانِ احساساتتان را در دست خودتان بگیرید تا هر کسی از راه رسید یا هر اتفاق ناخوشایندی افتاد، توی در و دیوار نخورید و خودتان بتوانید تا حد ممکن، ماشین زندگیتان را برانید!
ادامه این مبحث را در صفحه اینستاگرام من دنبال کنید...
ناهید مزیدی، مربی نگرش
nahidmazidi.com
instagram.com/nahidmazidi