
بخش اول در مورد شامپانزه هاست. دیوید اتنبرو در قالب این مستند 5 قسمتی، 5 گونه در حال انقراض را بررسی کرده است.
مثل مستند هفت سیاره یک زمین، این مستند هم به بخش کوچکی از زندگی شامپانزه ها می پردازد. یک دسته شامپانزه مشخص تحت نظر گرفته می شود و زمانی بیش از چند فصل در یک مستند حدود پنجاه دقیقه گنجانده می شود. نامگذاری شامپانزه ها جالب و مذهبی است. دیوید، اشاره ای به شاه داود، رئیس قبیله است که برای ماندن در قدرت می جنگد، البته از جنگ قدرت ما بیشتر شاهد جنگ بر سر جفت گیری و فرزندآوری هستیم (اشاره به همان داستان معروف داود). یکی از رقبای اصلی لوتر نام دارد که یادواره لوتری است که برعلیه کلیسای کاتولیک برخاست و مذهب پروتستان را تاسیس کرد.
اگر دید بی طرفانه ای نسبت به مستند داشته باشیم جدال جالبی در طبیعت است. جدالی که نشان میدهد چگونه ژن برتر، که در این مورد ژن قویتر از نظر جسمی و تاب آوری در صدمات بدنی است، غالب می شود و در نسل بعد ادامه می یابد. در واقع دیوید بعد از آن حمله شدید که حتی یک انگشتش را از دست می دهد دوباره راه می افتد و در فصل فرزندآوری باز این اوست که به رقبا پیروز می گردد. در این چرخه، طبیعت ژن برتر را به نسل بعد منتقل می کند. البته ژن برتر در هر گونه شکل خاص خود را دارد.
هنگامی که دیوید اتنبرو تفسیر خودش را از رفتار دیوید توضیح می دهد شما فکر می کنید مشغول دیدن یک قسمت از سریال House of Cards هستید. چیزی که شامپانزه شناس هم در آخر داستان، زمانی که پشت صحنه پخش می شود به آن اشاره می کند: می ترسم مردم فکر کنند درحال دیدن یکی از همین سریال های آبکی هستند! این یکی از برترین و شاخص ترین نقاط این بخش از سریال است. در واقع این شامپانزه ها نیستند که شبیه انسانها هستند، این انسانهای لایه قدرت هستند که به مانند شامپانزه ها رفتار می کنند.
شاید همه ملت هایی که پیشینه فرهنگی غنی، پر از رمز و راز و فهم و شعور وهنر، پر از پیچیدگی و زیبایی و انسانیت دارند از این شاکی باشند که این روزها کسی به پیشینه خودش نگاه نمی کند و فاصله بسیار زیاد شده است. حقیقت این است که شاخصه زمان ما، سادگی و بدویت است نه مدرنیته. فرمول ها بسیار ساده اند: بر سر قدرت بمانیم، تا سرحد مرگ از طبیعت بهره ببریم و نسبت به هیچ چیز و هیچ کس پاسخگو نباشیم و احساس مسئولیت نکنیم. هر چه قدرتمند تر بهتر، این است هدف زندگی. منتها یک تفاوت کوچک وجود دارد. شامپانزه ها حاوی یک غریزه اند، غریزه ای که به آنها شعور آن را می دهد که از حد خود تجاوز نکنند، غریزه ای که آنها را حفاظت می کند تا منقرض نشوند. غریزه ای که به دیوید اجازه نمیدهد نسل رقبایش را براندازد، آنها را شکنجه کند، قطع عضو کند و مایه عبارت دیگران گرداند. اما انسان این غریزه را ندارد. انسان تکنولوژیک، که نسل بعدی انسان معنا گراست، زیرگروهی از گونه ای از انسانهاست که به دلیل رفتار بی پروا و نابخردانه اش در حال انقراض است.