ویرگول
ورودثبت نام
naghmeh_pr
naghmeh_pr
naghmeh_pr
naghmeh_pr
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

در کجا ایستاده ایم؟


باور کنیم یا نه، یک ویروس که در حد میکروسکوپ الکترونی است جهان را به دو بخش قبل و بعد از خود تقسیم کرده است.

دیگر نمی توان با لودگی و مسخرگی بلایی که انسان سر طبیعت آورده را از یاد برد. اندکی توجه حتی در قالب دیدن چند مستند سرگرم کننده از طبیعت ما را به تعادل طبیعی باورمند می کند. طبیعت با تمام اجزای خود در تعادل است در صورتی که در سکون نیست. طبیعت پیش می رود، تغییرات در یک سیر منطقی جلو می روند، برترها غالب می شوند و زنجیره حیات ادامه دارد و گسسته نمی شود.

به خدا اعتقاد دارید؟ چطور فکر میکنید که وجودی که این طبیعت را با این همه دقت و ظرافت و شعور آفریده، طوریکه انسان از دیدن رگبرگ های یک برگ تنها سرگیجه می گیرد، انسان را رها می کند تا تمام نظم و شعور حاکم بر طبیعت را به هم بزند و صرف حرص و آز خود کند نه حتی نیاز خود؟ آیا یک لحظه هم فکر نکرده اید که علم، که همان روابط منطقی حاکم بر اشیا و موجودات است، ازشعور خداوندی می آید نه جای دیگری؟ یک لحظه هم نیاندیشیده اید که این همه اصرار به عقل و فکر و اندیشه و تدبر که در کتاب آسمانی شده در کجای خداباوران است؟ یک لحظه هم به این فکر نیفتاده اید که خدا این جهان را از سر هوا و هوس نیافریده و به حال خود رها نکرده است؟ هیچ ترسی با انسانهای خداباور نیست؟

به خدا اعتقاد ندارید؟ به عقل سلیم و علم اعتقاد دارید؟ چطور ممکنست جهانی که از یک شعور واحد برای تعادل و پیشرفت استفاده می کند، جهانی که تا اندازه ای که علم بشر به آن رسیده در سیری هماهنگ جلو رفته است به یک جزء خود اینقدر اجازه بدهد که کل تعادل را از بین ببرد و باعث انقراض نسل بیشماری از جلوه های حیات شود؟ در علم ما از روابط حاکم بر جلوه های طبیعی استفاده می کنیم تا بتوانیم قوانینی را بیابیم که در جهت اهداف ما مفید باشند. ما بخشی از طبیعت هستیم، ژن ما با طبیعت همخوانی کامل دارد. چطور ممکنست که یک بخش نوظهور از طبیعت که مثل بختک روی آن افتاده و بدون هیچ منطقی، جز حرص و آز، بتواند بدون سروصدا کلک بقیه اجزا را بکند؟ آیا واقعاً خودش بعد از آن می تواند به حیات ادامه دهد؟

کلامی با خداباوران: به زندگی فکر کنید، به بازگشت فکر کنید، به اصلاح در زمین فکر کنید، به حجم کاری که میکنید فکر نکنید، به خدا فکر کنید که از دانه گندم، خوشه صد دانه می سازد. به دنبال قهرمان نباشید، به دنبال راهبر نباشید، هر کدام راهبر زندگی خودتان هستید. مرگ بخشی از زندگی، مرگ بخشی از هویت ماست و باید شاکر باشیم که دست ما نیست. دوران قوم نوح و عاد و ثمود گذشته است، گرچه واقعاً حتی اگر آن زمان هم زندگی می کردیم مطمئن هستم که آن بلایا بخشی از قوانین طبیعی بود که بخشی از بشریت را منقرض کرد. اما وظیفه الان ما این است که خودمان را همان جانشینی بدانیم که باید در پاکی و درستی بکوشد و به خدای خویش اعتقاد راسخ داشته باشد. و یک نکته را فراموش نکنید، هیچ چیزی به اسم نیست و ما را به عمل می شناسند.

کلامی با خداناباوران: باورکنید اصلاً مهم نیست، مهم نیست به چه اعتقاد دارید. عقل سلیم را فراموش نکنید. قوانین طبیعت هماهنگ اند. اگر میخواهید از اضطراب این روزها و اضطراب روزهای نامعلوم بعد که آبستن خبرهای خوشایندی نخواهد بود رهایی پیدا کنید خود را در جهت تعادل طبیعت نگهدارید. در جریان طبیعت بمانید. مهار و ترمز حرص و آز را بکشید. سراشیبی مدتها پیش شروع شده بود و حال لبه تیغ به گردن رسیده است. اگر فردا انقراض عمومی انسان شروع شد هیچ تعجبی نیست.

محیط زیستانساناجتماعیکرونا
۷
۰
naghmeh_pr
naghmeh_pr
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید