ویرگول
ورودثبت نام
naghmeh_pr
naghmeh_pr
naghmeh_pr
naghmeh_pr
خواندن ۹ دقیقه·۷ سال پیش

جواب به یک فایل صوتی در مورد اقتصاد و ویروس کرونا، بخش اول

شاید صحبت همه در این روزها، بازگشت به زندگی عادی، بازگشت فعالیت های اقتصادی و چگونگی کنار آمدن با همه گیری جدید باشد. در این راستا یک فایل صوتی در فضای مجازی پخش شد که تا آنجا که معلوم بود از طرف یک اقتصاد دان بود. به گمانم همه آن را شنیده اند. چند نکته در این فایل صوتی بررسی خواهد شد:

1- ویروس تا هفتاد درصد جوامع را مبتلا نکند متوقف نمی شود: از نظر پزشکی، هفتاد درصد معادل تمام مردم است. هفتاد درصد یک اصطلاح اپیدمیولوژیک است که بر اساس نمونه گیری، نمونه های مثبت و غیره تعیین می گردد. نمونه گیری در این بیماری درصدی از خطا دارد. اول آن که نمونه گیری دقیق از ته حلق ممکن است به علت مقاومت فرد انجام نشود. فرد ممکنست مبتلا شده و بهبود یافته باشد و هم اکنون تست وی منفی است. در کنار اینها باید درصد اختصاصی بودن و حساسیت تست را هم گذاشت که هیچگاه صد در صد نیست. در ضمن برای ویروس کلمه متوقف شدن نداریم. ویروس ها از بین نمی روند بلکه جوامع به آنها مقاوم می شوند. پس جمله درست این است: ویروس تا تمام جامعه را مبتلا نکند و دو درصد تلفاتی که تا اکنون تخمین زده می شود را ندهد جامعه کاملاً به آن ایمن نخواهد شد.

2- هر کس به طور تخصصی یک محصولی را تولید کند و با تجارت با بقیه مبادله کند: این مشکل اصلی جامعه سرمایه داری است، سرمایه داری برای تولید انبوه نیاز به تخصصی شدن و در واقع فوق تخصصی شدن ها دارد. البته این به خودی خود اشکالی ندارد و فقط مشکل این است که معمولاً افراد در همان تخصص گیر می کنند و از توانایی های معمول که بتواند آنها را در شرایط سخت حفظ کند محروم می شوند. مثال آن بسیاری از جوامع در عصر سرمایه داری مدرن هستند که زندگی آنها وابسته به تجارت جهانی است و از محصولات استراتژیک نیز محروم اند. چیزی شبیه برده داری مدرن است چرا که اگر کشوری که واجد محصولات استراتژیک است بخواهد فشاری بر این جوامع بیاورد دفاعی از خود نخواهند داشت. مثال دیگر نیز از بین رفتن اقتصادهای خرد محلی است. مشخصه اصلی اقتصادهای خرد، تاب آوری است. شما اگر یک باغچه کوچک برای محصولات صیفی خانگی داشته باشید در بدترین شرایط جوی هم می توانید آن را حفظ کنید. البته از نظر سرمایه داری آن صیفی جات مقرون به صرفه نیستند. در واقع سرمایه داری همه چیز را به پای اقتصاد آزاد (به معنی این که قویتر می تواند ضعیف تر را قورت بدهد) و اصالت بازار (همان معنی) و سود بیشتر قربانی می کند. پس نتیجه مستقیم و کلی آن این است که اقتصاد سرمایه داری، یک نوع اقتصاد دومینویی است. این اقتصاد بزرگ، در صورت یک ضربه اساسی، به صورت دومینویی پایین می آید. اجزای آن هم کاملاً ناتوان هستند چون فقط در آن دومینو معنی دارند. کسی که چیپ ست برای آیفون درست می کند و کار دیگری بلد نیست در رکود اقتصادی از گرسنگی خواهد مرد.

3- بسته دو تریلیون دلاری آمریکا: از یکی از دوستان ساکن در آمریکا سوال کردم، گفتند بسته در دسامبر پرداخت می شود. الان در آپریل هستیم.

4- صحبت از عوارض فقر سیاه: ارجاع به جواب در مورد 2. فقر سیاه از عوارض بلافصل سرمایه داری مدرن است. چون شما در این جامعه برای زندگی معمول خود نیز وابسته به چرخه اقتصاد هستید و وجود مستقل ندارید.

5- سرویس ندادن به بیماران غیرکرونایی: متاسفانه وقتی افراد غیر پزشک در مورد مسائل پزشکی صحبت می کنند نظریات بسیار هجو می شود. این جمله از پایه اشتباه است. مشکل موجود این است که تقریباً همه بیماران ما که غیرکرونایی محسوب می شوند در بررسی ها کرونا هم دارند. یعنی بسیار بیمار قلبی، دیابتیک، مشکلات جراحی شکمی، سرطان پستان و ... داریم که کرونایی هستند گرچه علائم خیلی شدیدی ندارند. یک از مشکلات بغرنج امروز پزشکی است.

6- آمار چین و بازشدن ووهان: از نظر علمی، چین یک سوال بزرگ است که ساده ترین جواب آن این است که همه مردم گرفته اند و بیست میلیون مرده اند. به نظر جواب سهل انگارانه ایست، اما ممکن است بخشی از جواب باشد. بخش دیگر جواب آن است که قرنطینه بسیار سخت، سیر را کند کرده است.

7- قرنطینه سیر را کند می کند: با اطلاعاتی که از این ویروس داریم قرنطینه سیر را کند میکند اما هنوز برای سوالات زیر پاسخی پیدا نشده: با توجه به گستردگی وسیع ویروس و انتقال از سطوح به همراه پایداری زیاد آن، آیا مواجهه با حجم کم ویروس می تواند باعث ابتلای خفیف شود؟ پس از برداشتن قرنطینه حتی اگر یک مورد ناقل بدون علامت داشته باشیم باعث گسترش بیماری در چه سطحی خواهد شد؟ آیا افرادی که یک بار بیماری را گرفته اند تا چه زمانی در برابر بیماری مصونیت خواهند داشت؟ آیا کسی که آنتی بادی دارد می تواند ناقل هم باشد؟

8- ثبات یافتن وضعیت بیمارستانها به علت تشخیص زودرس و تجربه کادر درمان است: متاسفانه این هم ادعای هجو دیگری است. وقتی برای یک بیماری درمان نداریم تشخیص زودرس و دیررس فرقی نمی کند. مشخص شده است داروهایی که به حجم وسیعی مصرف کردیم فایده ای نداشتند، پس مکانسیم درمان در بیمارانی که بهبود یافتند چگونه بوده است؟ بسیاری از بستری شدن ها بی فایده بوده است، بسیاری از انتوبه کردن ها هم همینطور، تنها چیزی که به ما جواب نسبی داد پلاسمافرزیس بود که در واقع به معنی جدا کردن بخشی از پاسخ بدن از پلاسمای بیمار است، اما هنوز نمی دانیم زمان مناسبش کی است و چند درصد پاسخ خواهیم داشت؟ پس ثبات یافتن بیمارستانها به این علت نیست. علت آن این است که قبل از قرنطینه و فاصله گذاری ها درصد بسیاری مبتلا شدند که درصدی از آنها پاسخ شدید داشتند. قرنطینه سیر را کند کرده است. در ضمن ممکن است مثل بقیه ویروس ها، این ویروس نیز ناقل به ناقل تضعیف شود.

9- سرانه تست و ارزش تست: اقتصاد بر قطعیت تکیه دارد، قطعیت در پزشکی معنایی ندارد. تست ها برای پزشکان هیچ ارزشی ندارند. اگر تست بیمار منفی باشد اما بیمار علائم مثبت داشته باشد ما بیمار را درمان خواهیم کرد، با آخرین اطلاعات درمانی که داریم. از آن بدتر گواهی رسمی آنتی بادی بود. هیچ تستی اختصاصی بودن و حساسیت صددرصد ندارد. حالا با این همه درصد خطا، قرار است به کسی اجازه کار داده شود و از دیگری گرفته شود؟ بلبشوی بعد از این نظر غیرقابل کنترل خواهد بود. تصور کنید دنیایی که فرد از نظر اقتصاد می بیند: دنیایی که پر از تست و تست سریع است! داریم به انتهای ماه عسل پزشکی و اقتصاد نزدیک می شویم. ماه عسلی که فساد بی تردیدی را برای علم پزشکی به ارمغان آورد.

10- گزارش اپیدمیولوژیست ها برای اقتصاد دانها: توجه ما باید به این کلمه باشد، اپیدمیولوژیستها. آنها پزشک نیستند، درمانگر نیستند و آمارگرند. ترکیب آنها با اقتصاد واقعاً ترکیب عجیبی درخواهد آمد.

11- یعنی یا همه میگیرند یا واکسن می آید: در این جا گوینده به پاسخ اول می رسد. این تنها نکته درست در این فایل صوتی بود.

12- چند میلیارد دلار حیف و میل شود تا از چند تریلیون دلار ضرر جلوگیری شود: این حرف بیل گیتس است. توجه کنیم: بیل گیتس می خواهد خط تولید واکسن راه اندازی کند، حداقل ده خط که سر آخر به دو خط برسد. خطوط تولید واکسن ممکنست بسیار از نظر زیست محیطی خطرناک باشد، ایشان هیچ نظری در این مورد ندارد.

13- ماسک و خطرات وحشتناک آن: به خطوط تولید انبوه ماسک اشاره شده. ماسک اصالتاً شاید شبیه بمب میکروبی باشد. ماسک پس از مدت کوتاهی آلوده می شود، نه تنها به کووید 19، به هزار ویروس و میکروبی که به طور طبیعی در راه های تنفسی انسانهاست. نه فقط آلوده می شود بلکه به علت محیط مرطوب و همراهی ویروس و میکروب با هم، محیط کشت مناسبی هم هست. این ماسک با زباله ها مخلوط می شود، زباله هایی که هم اکنون هم حاوی شیرابه های بسیار خطرناکی اند. از ماسک بهتر شیلد است. شیلد قابل تمیزشدن و ضدعفونی شدن است، پلاستیکی است و خراب نمی شود. ویروس آئروسل نیست و از طریق دراپلت و میکرودراپلت منتقل می شود، پس شیلد محافظت بهتری از ماسک دارد.

14- خانه ماندن افراد مسن و مشکلات عدم ارتباط: دنیای سرمایه داری به شیوه احمقانه ای فاکتور انسان را صفر در نظر می گیرد. خانه ماندن افراد، خصوصاً افراد مسن، مرگی بسیار بدتر از کووید 19 به ارمغان می آورد. یک نکته را فراموش نکنیم. ویروس کووید 19 یکی از ویروس های سرماخوردگی است. سرماخوردگی شاید بیشتر از هر بیماری دیگری به سطح ایمنی بدن بستگی دارد، خانه نشینی افراد، افسردگی، عدم ارتباط و ... سطح ایمنی را به شدت کاهش می دهند.

در این فایل صوتی در مورد اثر ویروس بر بیکاری و اقتصاد آمریکا، پیشداوری در مورد اثر دارو به علت شک به فساد در محققین و اعتماد تمام و کمال به سازمانهای غذا و دارو نیز صحبت شده که در هدف این گفتار جای ندارد.

در مورد برگشت به زندگی عادی شکی نیست، صحبت آن است که زندگی عادی چیست و هم اکنون چه باید کرد؟

جواب به یک فایل صوتی در مورد اقتصاد و ویروس کرونا، بخش دوم

اقتصادپزشکیکرونااجتماعی
۴
۰
naghmeh_pr
naghmeh_pr
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید