
بر اساس مطالعات دیرین شناسی، انسان از حدود چهل هزار سال پیش شروع به استفاده از ابزارآلات سنگی نموده است. پس حداقل حدود چهل هزار سال تکامل بشری را در پیش رو داریم. بر اساس همان مطالعات دیرین شناسی، کلیات جسمی بشر تفاوت عمده ای نکرده، یعنی آبشش نداشته، فلس نداشته، بین انگشتانش پره نداشته است.
جهان در حال تکامل است، گونه های فعلی تکامل یافته گونه های قبلی اند. گونه های گیاهی و جانوری غریزی اند و تکاملشان بر مبنای غرایز است. انسان گونه ای غریزی نیست و متفکر و استنتاج گر است. تکامل انسان بر مبنای یافته های فکری و مهارت های عملی اش بوده است. انسان پس از اختراع زبان، انسان پس از کشف آتش، انسان پس از دوران کشاورزی، انسان پس از اختراع خط و الی آخر، هر انسان تکامل یافته گونه قبلی خودش است. البته انسان های منقرض شده هم داریم. اقوامی که جزو داستان های باستانی اساطیری ادیان ابراهیمی اند و البته به شهادت همان ادیان، تنها مثالهایی هستند از بسیاری از اقوام منقرض شده. گونه اکنون، گونه انسان تکنولوژیک است.
انقلاب صنعتی حدود 250 سال پیش رخ داد. قبل از آن دوره پیش صنعتی بوده که از حدود قرن دهم میلادی شروع شده و تا قرن هیجدهم، شروع انقلاب صنعتی ادامه یافته است. تا قبل از انقلاب صنعتی، اقتصادها خرد، بیشتر برمبنای کشاورزی محلی، تجارت ها اندک و پرخطر بوده اند. ارتباط جوامع انسانی با یکدیگر سخت و زمان بر بوده است. از نظر فرهنگی خانواده رکن اصلی بوده، ارتباط با طبیعت به صورت پیش فرض وجود داشته و در بسیاری از موارد خردمندان در نهاد قدرت راه داشته اند.
پس از دوره پیش صنعتی دوره شکوفائی صنعتی آغاز شده که راه را برای انقلاب صنعتی باز کرده است. در این دوره تغییرات فرهنگی و ظهور انواع مکاتب فرهنگی مثل لیبرالیسم، کاپیتالیسم و کمونیسم را شاهد هستیم. در ضمن در همین دوره است که شهرها گسترش فراوانی یافته اند و مراکز اصلی پول و سرمایه و نیز تولیدات صنعتی اند.
پس از انقلاب صنعتی انسان با سرعتی عجیب که در پیش از این دوره ها قابل تصور نبوده، به توانایی خیره کننده ای در جهت استفاده از طبیعت دست یافته است. گرچه تمام تلاش انسان در این عصر، برای کنترل طبیعت بوده، چیزی بی فایده و غیر قابل انجام. بشر بر اساس قوانین علمی به پیشرفت های خود دست یافته و استفاده از این قوانین به وی توانایی سوءاستفاده زیادی از محیط زیستش را داده است. اما در همین راستا چشم وی که از دیدن واقعیت ها اشباع است، از دیدن حقایق ناتوان است. این نه تنها سفسطه که نوعی جنون است که بپنداریم وقتی در جاده ای حرکت کردیم و به مقصدی رسیدیم با منفجر کردن جاده و بر هم ریختن محدوده اش به قدرت بیشتری می رسیم. این جنون بی پایان، این تصور غریب که از روان بی نهایت خواه بشر بر می خیزد در تمامی آنچه که هنر و رویای انسان در عصر تکنولوژی میخوانیم هویداست. نگاهی به فیلم های علمی تخیلی می تواند ما را به زوایای پیدا و پنهان این روح آشفته که در حال دریدن خود است و از خون و درد خود تغذیه می کند، راهنمایی کند. تمام عناصر زیر در این فیلمها قابل دید اند: تمایل به تصرف قدرت و کنترل در حد بی نهایت و در نوردیدن تمامی مرزهای علم، خونسردی در اعمال خشونت، بی ارزش دانستن اخلاقیات بشری و خصوصاً نژادپرستی بسیار تنگ که تنها هویت مرد سفید است که قابل تایید است، طبیعی دانستن هر گونه ولنگاری جنسی، لگدکوب کردن طبیعت و انسان های ضعیف و حیوانات و ....
این انسان برخلاف گونه های قبل از خود، توانایی های فردی بسیار کمی داشته و تنها مصرف کننده است. بازهم برخلاف گونه های قبلی اش، گونه ای است که در جمع شهرنشینی خود بسیار توانمند است. برق، راه، وسایل ارتباطی در عصر ماقبل وی به مثابه جادو(1) بودند. او توانایی آن را دارد که جمع کثیری از همنوعانش را تغذیه کند، برای آنها بهداشت و درمان، آموزش و راحتی درست کند، آرامش زندگی فیزیکی را به همنوعانش هدیه دهد و شاید برای اولین بار تسلط اتفاقات طبیعی را بر زندگی بشری کم کند. گرچه وی اصلا در بند این اهداف نیست.
وی انسانی است لااعتقاد به خلق هر گونه معنی که معانی برایش بازیچه هایی هستند که هر از چندی جهت تزئین و یا فروش به کار گرفته می شوند. معانی ای مثل زیبایی، انسانیت، حقوق انسان و حیوان و غیره. هم اکنون او تمامی ایدئولوژی ها را پشت سر گذاشته، حتی اومانیسم را به سخره گرفته، چرا که نه با فلسفه ارسطو و نه سقراط پیوندی دارد و نه حتی نوع انسان را دارای حق می داند. حق از آن قدرت است و قدرت تا زمانی که هست برحق است، حقی که به وی اجازه می دهد تا هم نوع خود را نه تنها مثل عصر عتیق به بردگی بگیرد بلکه از کشتار وی وسیله تفریح بسازد. چیزی چون جنگهای کنونی که دیگر به علت گرسنگی و کمبود منابع نیستند و تنها در پی گسترش قدرت اند. قدرتی مخرب و مخوف وگرنه هیچ قاره ای به اندازه قاره آمریکا حاوی منابع طبیعی نیست، قاره ای تازه کشف شده و البته غارت شده.
(1): جادو آن چیز شگفت انگیزی است که بشر برای آن توضیحی ندارد و راهکاری هم برای بازتولیدش ندارد.