فیلم Last Christmas با فراز و نشیبهای فراوان.آخرین کریسمس در نگاه اول فیلمی است از آن دسته فیلم های کلیشه ای در مورد کریسمس , خوبی و نیکی... البته تا حدودی همینطور هم هست.آخرین کریسمس کمی نوآوری در روایت داستانی داشته و توانسته پیام اصلی داستان خود را به خوبی به بیننده القا کند ولی در مورد سایر موارد وارد کلیشه های ضعیف شده و جزو آن فیلم هایی است که باید در شب کریسمس ببینیم و آنرا فراموش کنیم.در حقیقت با فیلم کاملا متوسطی رو به رو هستیم.انتظارات از فیلم قبل از اکران بسیار بالا بود و بنظر می رسید یک فیلم متفاوات را در این حوزه خواهیم دید.
خلاصه داستان : کیت (امیلیا کلارک)، زن جوانی است که تصمیمات اشتباهی میگیرد و از زندگی خود ناراضی است. او در یک فروشگاه مشغول به کار است و یک روز به طور تصادفی با شخصی به نام تام (هنری گلدینگ) ملاقات میکند. علاقه ای در کیت به وجود می آید و به واسطه ی این ملاقات، زندگی اش دگرگون و وارد مرحله ی جدیدی می شود و او خود واقعیش را پیدا می کند...

فیلمنامه فیلم Last Christmas کاملا سر راست بوده و توانسته بود در مواقعی بیننده را با خود همراه کند و دقایق جذابی را شکل دهد.ساخت فیلم هایی با موضوع مناسبتی کلا کار سختی است و کارگردان را عملا محدود به یک چارچوب سفت و سخت میکند.همین امر باعث می شود که کارگردان بصورت ناخواسته وارد کلیشه های تکراری شده و فیلمی بسازد که کاملا سرگرم کننده است.داستان فیلم به نوعی روایت شده است که کیت به یک رهایی از پیله ی خود در روز کریسمس برسد.فیلم آخرین کریسمس خوب نیست البته افتضاح هم نیست اما این حس ناراحتکننده و آزار دهندهای را در مخاطب به وجود میآورد که یک اثر با پتانسیل بالا، عملکردی را که باید، نداشته است.
شخصیت پردازی فیلم Last Christmas نسبتا خوب انجام شده است و برای ما باور پذیر بوده.ما از همان نسلی هستیم که ساعت ها سر بر گوشی خود داریم و انواع برنامه های ارتباطی مختلف را داریم. نسلی هستیم که از زندگی واقعی خود فراری هستیم و بدنبال یک نا کجا آباد هستیم و عملا خودمان هم نمی خواهیم چه میخواهیم.اینها خصوصیات شخصیت اصلی داستان با بازی املیا کلارک است که برای ما باورپذیر است و او را به خوبی میپذیریم.از طرفی د یگر شخصی تام با بازی هنری گلدینگ همان ندای درونی است که باید همه به آن گوش بدهیم و بتوانیم به اصل خود باز گردیم.در کارکتر خواهر کیت که زن موفقی است,کارگردان دچار کلیشه های قدیمی شده که برای بینندگان تکراری و قابل پیش بینی است. عملکرد بسیار خوب بازیگران و همچنین شخصیتهایی که به جذابی خلق شدهاند، مواردی هستند که باعث میشوند تا فیلم آخرین کریسمس، تبدیل به یک اثر رضایتبخش بشود.آخرین اثر سینمایی پال فیگ چند نقطه قوت بزرگ دارد که شیمی بازیگران فوقالعادهای مثل امیلیا کلارک و هنری گلدینگ یکی از آنها است.

کارگردان گذرا نقدی بر شرایط سیاسی و اجتماعی انگلستان داشته است.ما با یک کشوری رو به رو هستیم که همه ی آن را مهاجرات تشکیل می دهند و عملا کارکتری را نمیبینیم که انگلیسی باشد و از طرفی دیگر انگلیسی های اصیل این وضع را قبول ندارند و با تجمعات به مقابله با آن برخواسته اند.در سکانس هایی می بینیم که مادر کیت همیشه ترس اخراج انگلستان را دارد و همین ترس و استرس باعث بروز بیمار های روانی در او شده است.هر چقدر تکنولوژی در کشورهای توسعه یافته رو به پیشرفت است,زندگی اجتماعی و فردی رو به زوال است.شخصیت کیت را در خیلی از جوان های امروزی غربی می توان یافت که بدنبال یافتن حقیقت های زندگی در مکانهای اشتباهی هستند.نقد اساسی به زندگی جوان هایی که زندگی مجازی دارند و از حقایق دور و اطراف خود غافل هستند.
فیلم Last Christmas از آن دسته فیلم هایی است که قطعا سرگرم کننده است و نکته هایی را هرچند کم عمق به ما می گوید.خوب است هر چند وقت یکباراز این فیلم ها ببینیم,همه ی انسان های امروزی بیشتر به نصیحت های انسانی نیازمند است. فیلم آخرین کریسمس دارای هر چند صحنه های کلیشه ای است اما چند آواز زیبا را میشنویم که به نوعی تنوع در این سال سینمایی 2019 محسوب می شود.این فیلم تا حد خیلی زیادی احساسی است اما علاوهبر آن، به این موضوع هم کاملا معتقد و متعهد است که در این دوران سیاه سیاسی، مهربانی هنوز هم مهم است.
منبع : نقدیو