
سریال "تنها قتل های داخل ساختمان" ، سریالی بود که خیلی مشتاق دیدنش بودم و دلیلش هم علاقه وافرم به دو فیلم پلنگ صورتی با بازی استیو مارتین بود. هرچند نمیشه منکر جذابیت حضور خانم سلنا گومز بشیم.
شخصی به نام تیم کونو که ظاهرا بین تمام ساکنین ساختمان منفور است به قتل می رسد و پلیس علت مرگ را خودکشی اعلام می کند ولی سه تن از ساکنین ساختمان که خوره مسائل کاراگاهی هستند تصمیم می گیرند که تحقیقات خودشان را انجام دهند و موازی با این کار ، یک پادکست بسازند.
نکته مشترک شخصیت های اصلی سریال این است که هر سه شخصیت به نوعی شکست خورده محسوب می شوند. چارلز (با بازی استیو مارتین) یک پیرمرد تنها با ازدواجی ناموفق که قبلا بازیگر بوده است و اینک بدون هیچ دوست و هدفی به زندگی ادامه می دهد و سرشار از روزمرگی شده است. الیور (با بازی مارتین شورت) ، یک کارگردان سابق تئاتر که به موفقیت دست نیافته و اکنون با خروار بدهی دست و پنجه نرم می کند و میبل (با بازی سلنا گومز) دختری که قبلا با مقتول دوست بوده است.
سریال تنها قتل های داخل ساختمان ، فصل اول خوبی را گذراند و اگر راحت می خندید یا به داستان های معمایی و کارآگاهی علاقه دارید ، می توانید از آن لذت ببرید.
نمره من: 6/10