هیچوقت از اون مدل آدمها نبودم که قلم دستم بگیرم و کلمات پشتسرهم تو مغزم ردیف شه (هنوز هم نیستم!) بنابراین توی بعیدترین خوابم هم نمیدیدم که شغل آیندهم با نوشتن سروکار داشته باشه.
اینکه چیشد و چطور شد که سر از این حوزه دراوردم قضیهش مفصله، ولی اگه بخوام تو یه جمله خلاصهش کنم میگم: عشق به دورکاری و کارکردن توی اتاقم زیر پتو من رو اینجا کشوند.
وقتی کارم رو شروع کردم میگفتم یه محتوائه دیگه، درست کردنش کاری نداره که! ولی طولی نکشید که سُر خوردم ته درهی تاریک دانینگ-کروگر.

یکیدو ماه اون ته بودم و دیدم نمیشه همینطوری دست رو دست بذارم و روزهام رو با ناامیدی و سرخوردگی سر کنم. برای همین شروع کردم به گشتن دنبال یه دورهی تولید محتوای درستوحسابی.
اینترنت رو زیرورو کردم و درمورد دورههای مختلف تحقیق کردم. همهی دورهها یکسری ویدیوی ضبطشده یا وبینار یکطرفه بود که ته لطفشون امکان پرسشوپاسخ با مدرس بود. تا اینکه بالاخره باشگاه محتوا رو پیدا کردم.
هر چی که دلم میخواست و هرچی که روحمم خبر نداشت که دلم میخواد همه یکجا جمعشده بود: آزمون ورودی، بورسیه(که البته شامل حال بنده نشد:))، وبینار آنلاین و آفلاین، کمکمربیها، تکلیف هفتگی و پروژه، رتبهبندی و مدرک پایان دوره، و درنهایت هم امکان کارآموزی. یکی-دو ماه منتظر موندم که تابستون بیاد و سرم خلوت شه و بالاخره با کلی هیجان برای فصل هشتم ثبتنام کردم.

باشگاه محتوا الفبای بازاریابی محتوایی رو به من یاد داد و برای منی که همهچیز رو تجربی و نصفهنیمه یاد گرفته بودم یه نقشهی راه بود و مسیر رو بهم نشون داد. البته الان واسه خودم یهپا متخصص محتوا نشدم (به قول بعضیها، دریای یادگیری تو این حوزه ساحل نداره) ولی حداقل از اون درهی دانینگ-کروگر یهکم خودم رو بالا کشیدم و تهتهش نیستم. بهخاطر همین اگر برگردم عقب هم، بین همهی دورههای تولید محتوا قطعا دوباره باشگاه محتوا رو انتخاب میکنم.
خلاصه که اگه هنوز اول راهین یا مثل من تا وسط راه رو کورمالکورمال اومدین، این دوره یه چراغ دستتون میده تا توی بقیهی مسیر جلو پاتون رو ببینین.
پ.ن۱: یه تشکر اینجا باید از بیتا بکنم که وقتی بهش گفتم قصد شرکتکردن توی این دوره رو دارم اونم همراهم اومد و ۵ ماه هر هفته با هم درمورد سختی و زیادی مشقا نکوناله کردیم :))) غُرغُر با تو همیشه سوختِ من برای ادامه بود، مرسی بیتا.
پ.ن۲: حالا که بساط تشکرم بهراهه یه مرسی گنده هم میگم به کمکمربیم حدیث بگری عزیز که خودش نمیدونه، ولی خیلی از هفتهها (مخصوصاً بعد از اون وقفه و تو اون روزهای پرغم) تنها عامل جانزدن و مشق فرستادن من بود.