همونطور که تو نوشته قبلیم گفتم، من یه سئوکارم، البته در حد نو :)
برعکس ماشین که در حد نو باشه بهتره، سئوکار هرچی بیشتر کار کرده باشه گرون تر فروش میره!
ولی سئوکار بودن چه ربطی به روانشناسی داره؟

راستش نمیدونم! فقط میدونم زندگی گشت و گشت و گشت و منو رو صندلی کلاس سئو پله به پله نشوند و بعدشم استادش جلسه آخر گفت ما داریم یه دوره کارآموزی تولید محتوا برگزار میکنیم میخوای بیای و منم گفتم آره و بعد از دوره کارآموزی گفت میخوایم باهامون کار کنی و هم سئو هست و هم تولید محتوا و منم گفتم قبول و شدم عضو تیم جوان و جویای نام استادم و همه چی انقد تمیز پیش رفت که مو لا درزش نمیره.
من اصلا فکرشم نمیکردم یه روز همه کارم بشه یه کیبورد و یه مانیتور و یه موس و مهمترینش اینترنت پرسرعت که خب اونو گاهی دارم!
بخش سخت ماجرا اینجا بود که من همیشه تو ذهنم آدمی بودم که تو رشته خودش کار میکنه و قرار نیست با مدرک مشاوره خانواده بره دیجیتال مارکتینگ انجام بده. ولی زندگی نشون داد قرار نیست همه چی اونطوری که تو میخوای پیش بره.
ماجرا از اونجایی شروع شد که تصمیم گرفتم دیگه برای کارگاه های روانشناسی و خرجای اضافهتر از دانشگاه برای تخصصم از بابام پول نگیرم!
گفتم میرم سرکار و هم تجربه به دست میارم و هم پول درمیارم و یکم مستقل میشم. آقا زد و تجربه اولم انقد سمی و کشنده بود که گرخیده و فرار رو به قرار تو اون محیط تخیلی ترجیح دادم. همیشه به این فکر میکنم مسیر زندگیم بخاطر اون آدما چقد تغییر کرد و چقد آدما راحت میتونن روی هم تاثیر منفی یا مثبت بذارن.
خلاصه رفتم یه موسسهای که توش دوره تسهیلگری گذرونده بودم ولی انقد اعتماد به نفسم تو کار با بچه ها رو از دست داده بودم که ترجیح دادم پشت صحنه باشم تا بازیگر.
همون موقعا خواهرم هی میگفت بیا برو سئو یاد بگیر. و از قضا پله به پله هم این دوره رو گذاشت و منم با یه سوال بزرگ که سئو چیه رفتم سرکلاس! و آقا خوشم اومد!!
هرچی جلوتر رفت باحال تر شد و من بیشتر باهاش ارتباط گرفتم و آخرین جلسه همونی شد که اول نوشتهام گفتم.
حالا من اینجام با مسیر عجیب غریبی که طی کردم و قراره ادامه داشته باشه.
من میگم هرچی خدا برام بخواد خیره و هر اتفاقی تو زندگیم بیفته یه رشد خیلی بزرگ برام داره. الان دارم این مسیر رو میرم و رشدش هرروز بیشتر و بیشتر به چشمم میاد.
تو چه حد فاصلی رو طی کردی تا به اینجا که هستی برسی؟