هرروز از همین خیابان عبور میکنم صدای بوق ماشین ها،صدای دست فروش ها ،بوی چرخ دستی اون خانم پیری که پیراشکی و نان درست میکند عادت های صبحگاهی من شده اند برخوردهای محکم به دستم را حس میکنم امروز درد بیشتری داشت!
از کنار گل فروشی میگذرم بار گلها رسیده و گل فروش میخواهد جلوی دکه با خلاقیت تمام آنهارابچیند اما با این همه دقت باز هم همه را مثل ماشینهای پشت چراغ قرمز ردیف میکند
بیمارستان روبه روی گل فروشیست عصر ها جلوی دکه ی گل فروشی صف میشود چرا برای ملاقات بیمار گل میخرند؟
اتاق کار من رو به روی یک خانه ی قدیمی است به دفتر کار وارد میشوم بوی خاک و کاغذ میاید
در تمام روزهای کاری گلدان کنار پنجره را ندیدم امروز که خشک و بی رمق بود متوجه حضورش شدم به آن کمی آب میدهم بی فایدست!
در حیاط خانه ی قدیمی یک تاب زنگ زده با وزیدن باد تکان میخورد صدای قیژ قیژ دردناکش گوشم را آزار میدهد چه کسانی روی این تاب نشستند؟کی برای بار آخر پدربزرگ تاب را تکان داد و مادربزرگ فریاد زد:بس است دیگر بیایید چای و شیرینی خانگی
صبح ها در انتظار شب شدن و شبها در انتظار روز و همینگونه سالها میگذرد سالها گلایه ها تلنبار میشوند که چرا من را ندیدند چرا کسی آرامنگذشت تا محکم به من نخورد ؟اما مگر من چه چیزهایی را دیدم از کنار چه کسانی محکم نگذشتم و آرام رد شدم؟
من خود چه چیزهایی دیدم که از دیده نشدن گلایه دارم؟من فقط خودرا دیدم
بوی خاک باران خورده چه بویی بود؟این روزها باران که میاید بوی دود بیشتر میشود کاش بوی خاک باران خورده را یادم بود
درد برخوردهای محکم به دیگران در هیاهوی براورده شدن آرزوها و عجله برای رسیدن ها تمام دیدن ها و بوییدن ها را از یادم برد کاش بوی تمامخاطراتم را حفظ میکردم
