هستی دوستدار همه ماهاست.هستی نسبت به ما بی تفاوت نیست !اما به ظاهر بی تفاوت بنظر می آید.فقط به خاطر اینکه ما بی تفاوت ایم !هستی فقط منعکس کننده است.هستی یک آینه است که خوده مارا باز می تاباند.اگر به او فریاد کنیم به ما فریاد میکند!اگر برایش آوازی و سرودی سر دهیم سرود و آواز را به ما باز می گرداند.هستی به ظاهر بی تفاوت و بی عاطفه بنظر میرسد چونکه که عشق به هستی در ما نیست,همین شروع کنیم به دوست داشتن همه چیز, خودمان,رودخانه,آسمان نیلگون,ستاره ها,کوه ها,گیاهان,جانوران و انسانها ..اگر عاشقانه و از ته قلب با هستی درگیر شویم و با گرمی و محبت برخورد کنیم ,زندگی هم به گرمی با ما برخورد میکند باید گفت :از همان دستی که می دهیم,دوباره با همان دست باز می گیریم و این قانون تغییر ناپذیر هستی است.
