ویرگول
ورودثبت نام
nader.ayel1960
nader.ayel1960
nader.ayel1960
nader.ayel1960
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

فقدان شادی در جامعه

زنده یاد پدر گرامی ام میگفت :میز شادی چهار پایه دارد:دوتای آن را مولانا (خاموش) به ما نشان داده و دوتای دیگر را حافظ.مولانا میگوید :مرنج و مرنجان و حافظ میگوید :بنوش و بنوشان.با فرهنگه غنی ی که ما داریم,چرا در ایران فقدان شادی است ?در ایران دکترای گریه میدن! اما برای شادی مردم سیکل هم ندارند !اینقدر مردم را به گریه کردن تشویق کرده اند,شادی و پایکوبی عملی قبیح و شنیع تلقی میشود !سال هاست که بلند خندیدن و شادی کردن نشانه جلف بودن و نادانی است !و گریه کردن نهاد فضلیت و ملکوتی بودن !!در جامعه شادی و خنده نباید فقط با دیدن "خندوانه" و "دورهمی" به دست آید.مردم سرزمین ما شادی و امید واقعی میخواهند برای همینه که حتی از فیلم های مبتذل و کم مایه خنده دار استقبال میکنن !!!!چرا باید بخاطر شادی و خندیدن بلند و لبخند زدن شماتت شد ?آخه چرا شادی را در ایران سرزنش میکنیم?حتی بعضی ها به ما میکن:زلزله,خشکسالی و سیل و رعد و برق هم محصول گناهان ماست ! و خیلی ها هم باورشان میشه!راستی چه راهی برای شادی عمومی وجود دارد ?در ایران شادی ملی نیست !ولی همیشه عزای ملی به رسمیت شناخته شده است.لبخند آفرینان جایی بسیار کم در جامعه و نظام ما دارند ولی گریه آفرینان ارجی بالا!!!

۱۳
۱
nader.ayel1960
nader.ayel1960
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید