ما انسانها خودآگاه نیستیم !چشم هامون ممکنه باز باشد ولی چشم بصیرت ما بیشتر موقع ها بسته است.اگه بصیرت باشد هر چیزی دیدنی است در ترازوی نگاه !زندگی به افراد شجاع تعلق دارد,آدم های ترسو آن قدر این پا و آن پا میکنند که لحظه ها را برای زیستن از دست میدهند. آدم های ترسو به زندگی فکر میکنن ,ولی از زندگی کردن عاجزند!به عشق فکر میکنن اما از عشق ورزیدن عاجزند و این دنیای ما پر از آدم های ترسوست,اینجور آدم ها از ناشناخته ها می ترسند,آدم های ترسو خودشون رو در حصار شناخته ها محصور میکنند.شجاعت زمانی است که ما از مرز شناخته ها بگذریم!ممکنه این کار مخاطره آمیز باشد ولی زندگی یک ریسک است و هر چه بیشتر از مرز شناخته ها بگذریم,منجسم تر و قوی تر میشویم زندگی چالش و مخاطره است باید شجاعت داشت و زندگی را به معنای واقعی اش زندگی کرد.شجاعت معنی اش این نیست که از آدم های دیگر تقلید کنیم !بلکه آن است که به شیوه خودمان زندگی کنیم حتی اگر باید تاوانش را بپردازیم.تنها در این شیوه است که روح و روان ات به دنیا میآید.موقعیکه آماده هستی تا برای چیزی حتی جان خود را فدا کنی,همین آمادگی و شور است که ترا دوباره متولد میکند.به راه خود زیستن شجاعت میخواهد,دل و جرات میخواهد فقط شبیه خودت باش و بس.نگران حرف و نصیحت دیگران نباش!زندگی خودت را ترسیم کن و کپی نکن!خلاق باش!اگر بخواهی به شیوه ی دیگران زندگی کنی زندگی ات را به بطالت گذرانده ای.اگر به شیوه خودت زندگی کنی و حتی اگر خطایی هم داشته باشی دیر یا زود از خطاهایت درس خواهی گرفت و این دست مایه تجربه ای تازه برای ما خواهد بود.تنها کسانی خواهند آموخت که آماده خطاها و اشتباهات خود هستند.به شیوه خود زندگی کن و فقط با چشمان خود ببین!