ویرگول
ورودثبت نام
نابیتو
نابیتو
نابیتو
نابیتو
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

دنیای کانکس ها

چند وقتی است به این فکر می کنم که کانکس ها هم برای خودشان دنیایی دارند. یعنی همه احساساتی که ما آدم ها داریم آنها هم می توانند داشته باشند.

آنها هم مثل ما متفاوت هستند. یکی کانکس مسکونی است، یکی اداری، یکی نمازخانه و یکی هم سرویس بهداشتی.

بعضی هایشان حسابی وضع شان خوب است؛ مثلا به نظر من کانکس فروشگاهی اوضاع رو به راهی دارد. مگر این که مثلا بشود کانکس فست فود و یک هو ببیند یک بچه آن طرف خیابان ایساده و با جیب خالی دارد آه می کشد و خوردن یکی از داشته های او را آرزو می کند. وگرنه من اگر یک کانکس فروشگاهی آن هم در ساحل و نزدیک دریای خزر می شدم دیگر هیچ چیز نمی خواستم. همه آدم های دور و برم شاد بودند و می گفتند و می خندیدند و سعی میکردند کمترین لباس ممکن را بپوشند و تا می توانستند و بودجه شان اجازه می داد از من خرید می کردند. مگر چیز بهتر از این در دنیا می شود؟

این را مقایسه کنید با یک کانکس مسکونی. کانکس مسکونی هر چقدر هم خوب باشد باز یک خانه ایده آل نمی شود. باز هم شاهد زندگی یک خانواده شاد نیست. حداکثر لذتی که می تواند ببرد این است که سرپناه خانواده ای سیل زده یا زلزله زده باشد و بتواند شاد باشد که التیام روی زخم آسیب دیدگان یک حادثه بوده است.

اگر اهل سفر باشند می شوند کانکس کاروان. می چسبند پشت یک خودرو و از این شهر به آن شهر می روند. موتور هم ندارند که بخواهند نگران صدا و بنزینش باشند. البته پشت یک خودرو بودن بدی اش این است که حسابی دود می خوری و صدایت هم نباید دربیاید! مبادا رهایت کنند و کاروان دیگری پشت ماشین ببندند.

اما در دنیای کانکس ها ماجراجو ترین کانتینر ها هستند. سفر کوچک شان رفتن به دبی است. از اینجا پا می شوند می روند چین و از آنجا می روند ژاپن و .... شاید هیچ وقت هم برنگردند به کشور اصلی شان؛ اما دلشان خوش است که کل دنیا را دیده اند.

خلاصه اگر یک فیلم سازی، نویسنده ای این مطلب را خواند، دلش به حال کانکس ها هم بسوزد و یک انیمیشن شبیه "cars" هم برای آنها درست کند. این ها هم دل دارند!

۴
۰
نابیتو
نابیتو
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید