سالهاست گشته ایم بیمار و مریض
آنکه عنوان دارد در بالا دس است
کارو بارش سکه .بی پیش و پس است
رنگ غم هرگز ندیده در بهار
رنگ پاییز را ندیده در کنار
آنکه عنوان دارد خانه اش کامل است
نه مثل ما که همش کاه و گل است
ما در عالم بی نشان و بی مکان
پیش پا افتاده ایم در دو جهان
آنکه عنوان دارد کارش اختلاص
میبرد پول و طلا را خیلی خاص
ما کجا عنوان کجا ویرگول جونم
تو هم خیلی ساده ای مهربونم
کار ما گفتن اشعار کج است
گاهی وزنش بیش گاهی هم کم است
چون تو گفتی هرچی میخوای بنویس
من نوشتم من ندارم خودنویس
من نوشتم یه کم با کم و زیاد
خدا کنه که تو هم خوشت بیاد
اشعار علی ناب اراک
nabarak47