
دیدید یه وقتهایی رو که خودمون احساس کردیم برای رسیدن به برنامه یا هدفی که مدنظر داشتیم بی (با) انگیزه بودیم یا حتی افرادی رو ممکنه دیده باشیم که به خاطر بی انگیزگی حتی حاضر میشن دست به خودکشی بزنند...
واقعا جالبه که حتی همون عزیزی که میخواد دست به این کار بزنه و خودشو بکشه هم انگیزهای برای این رفتارش داره ولی خودش خبر نداره که انگیزه داره و از اینکه تو زندگیش هیچ انگیزه ای نداشته حالش گرفته شده.
البته که انگیزه موضوع مهمیه و بهتره بدونیم شناخت این ویژگی هم میتونه به مدیریت فردی خودمون در زندگی کمک کنه هم توانایی مدیریت و رهبری مارو روی دیگران بهبود بده.

قبل از اینکه ادامه بدیم، باید بدونیم کلمه انگیزه و انگیختن و برانگیختن هم خانواده هستند و با این پیش فرض میشه گفت انگیزه همیشه با برخاستن، اقدام کردن و حرکت کردن همراهه...
تعاریف مختلفی تو کتابا هست اما در اغلب اونها به سه مولفه خیلی اشاره شده:
به عبارت دیگه انگیزه باعث میشه رفتارمون دارای جهت و هدف مشخص بشه، همچنین انگیزه خودشو در قالب پافشاری در رویارویی با موانع و مشکلات نشون میده و روی میزان انرژی و شدت عمل رفتارمون هم اثر میگذاره.
مثلا اگر رفتارمون رو در راستای رشد تواناییهای فردیمون با رفتار سال گذشته مقایشه کنیم در صورتی میتونیم بگیم انگیزهمون بیشتر شده که:
تصمیم و انتخابهای ما بیش از گذشته به سمت هدف باشه و بیشتر آمادهی تحمل سختیها و موانع احتمالی این مسیر شده باشیم یا با شدت بیشتر از سال قبل برای رسیدن به این هدف انرژی بگذاریم و تلاش کنیم.
پس برآیند این سه مولفه نشون میده که انگیزهمون برای رسیدن به هدف تغییر کرده یا اساسا کمتر شده یا بیشتر.
انگیزه اون مورچه چی بود ؟ :)