
گالری ایرانشهر هر بار من را شگفتزده میکند چون هر بار به نوعی میتواند کاری کند که بفهمم گالریداری چه کاری سختی است و نمایشگاه میتواند تبدیل به یک شوخی مسخره شود و اصلاًحتی کوچکترین جزییات هم مهم نباشد چون با یک بوم گنده و یک استیتمنت مسخره همهچیز حل میشود. بگذارید از نورپردازی گالری شروع کنم که در بیشتر آثار و اگر بخواهم آوانس بدهم و نگویم تمام آثار؛ نور کامل روی اثر نبود و بخشی از اثر را از دست میدادم و حتی یک لحظه هم فکر نکنید که این هم بخشی از ویژگی نمایشگاه بود. من با یک نقاشی تقریباً بزرگ روبرو بودم که حتی بخشیاش را نمیدیدم.
اما دربارهٔ خود آثار باید بگویم که شکل رنگگذاری و طراحی و چینش آدمها در آن من را بیشتر یاد نقاشیها و آثاری میاندازد که در فروشگاههای کادویی و تزیینیفروشی میبینم. رنگهای کدر و بیرنگورو که اینجا به ظاهر میشود ازشان معنایی گرفت اما نهایتاً از بیسلیقگی و حتی شاید بیدانشی نقاش نشأت میگرفت چون زیبا نبودند و به تو کمکی نمیکردند. شاید مهمترین اثر نمایشگاه یک بوم خیلی بزرگ بود که استفاده از چنین بومی در نوع خود خبر از یک جور شهامت میدهد اما فقط همین است وقتی همه جلویش عکس میگرفتند و از کنارش رد میشدند. فکر میکنم وقتی بومی به این بزرگی روی دیوار هست فضایی هم برای دیدن از دور برای آن باید باشد که اینجا وجود نداشت اما من علاقهای هم به دیدن و دقت در نقاشی نداشتم.
اینجا هم فیگورها و شکلهای حرکتی و فضایی را میدیدم که قرار است برایم جالب باشد یا معنای دیگر دریافت کنم اما هیچی دریافت نمیکنم چون هیچی به هیچی نمیخورد. انگار نقاش هر فیگوری را از جایی در اینترنت بردارد و اینجا بکشد. نه چشم به جایی متمایل میشود و نه آدمها و رنگها به یادم میماند و باز هم یک اثری است که انگار بیشتر شبیه تمرین میماند. تمرینی بزرگ که حالا از گالری سردرآورده است. هنر این روزها تبدیل به یک استیتمت شده که از هر نقاشی ميتواند چیزی را بیرون بکشد که اغلب تکراری هستند ولی کیفیتی که در آن استیتمنت میخوانیم لااقل در این گالری روی بومها دیده نمیشود و همهچیز آن قدر مغشوش است و بیکیفیت است که نمیتواند تبدیل به اثر شود. و یادمان باشد که هر چیز مغشوشی لزوماً نمیتواند به ما معنی «مغشوش» را متبادر کند چون ما با یک اثر دیداری طرف هستیم و هر شلمشوربایی مغشوش نیست. نهایتاً این نمایشگاه برایم تجربهای دلسردکننده بود که چطور یک نمایشگاه بد بچینیم و چطور اثری بزرگ میتواند ما را گول بزند که انگار داریم واقعاً اثری هنری میبینیم.