
موزهای که از بدو ورود دارد تذکر حجاب میدهد و در جامعهای که زنان شبیه شوخی هستند یک نمایشگاه از زنان گذاشته. حالا بعد از 1401 دیگر ندیدن زنان حتی برای جایی شبیه موزه هم صرف ندارد و تلاش میکند جایی در این میان باز کند. نمایشگاه آثار مختلف زنان نقاش بیشتر بود و چند اسمی بود که برای من کشف بود و تا حالا نشنیده بودم. امیدوارم از همین نمایشگاه هم کتاب یا کاتالوگی چاپ شود و به فراموشی سپرده نشود. نمایشگاه به نظر من کمی شلخته بود از این جهت که هر چی دم دست بود را گذاشته بودند و حتی از کسانی که منِ کمترهنرخوانده هم میشناسم اثری نبود. نه اینکه به پای مشکل یا سانسور بگذارم (که بعید هم نیست) اما مثلاً بخش مجسمه خیلی ضعیف بود و چند اثری صرفاً در فضای میانی نقاشیها بود. این اتفاق برای عکسها هم افتاده بود که تقریباً حیف شدند چون فقط چند فریم عکس بود و انگار عکاسان زن کمی در فضای هنری بودند. خوشحالیام از این بابت بود که نمایشگاه اصلاً نزدیک به گزارش زنان هم نشده بود و این قدر اثر و اسم زیاد در فضای هنری داریم که میتوانند هر کدامش یک نمایشگاه هنری باشند. امیدوارم این روال ادامه داشته باشد و مثلاً با دقت بیشتری سراغ عکاسان یا مجسمهسازان زن هم برویم. نهایتاً نمایشگاه خوبی بود و یک تلنگری برای من بود اما خیلی بیشتر انتظار داشتم که واقعاً جای بسیاری خالی بود. مثل اغلب نمایشگاههای هنری هیچ اثر تصویرسازی هم در نمایشگاه نبود و انگار که آنها هنرمند واقعی نیستند در حالی که فضای تصویرسازی ما (حتی قبل از انقلاب) هم اسامی قابل توجهی دارد.