
این یه متن کوتاهه که توی نوت گوشیم پیدا کردم. انقد غریبه که اصلا یادم نمیاد دقیقا کی نوشتم و چرا نوشتم.
البته تا تهش که خوندم متوجه موقعیت ماجرا شدم.
این متنِ طلب بخشش رو وقتی نوشتم که قرار بود یه پولی از کسی بگیرم بابت کارش، اما احساس می کردم حقم نیست اون پول و این جا انگار دارم عذاب وجدان خودم و اروم می کنم.
ناگفته نماند این کار چنان کش اومد و سخت و سختر شد که اگه دوبرابرشم می گرفتم حق خودم می دونستم.و ان متن:
فک نکن نفهمیدم راجبم بد فک کردی، دقیقا منظورم کی بوده؟ یا چی بوده؟ اصلا چرا همچین جمله ای رو خطاب به خداوند نوشتم؟ اصلا چرا همچین چیزیو نوشتم؟
عجب!