چند بار موقع دنده عقب رفتن تو یه جای پارک تنگ یا یک کوچه تاریک، با شنیدن یه صدای «تق» کوچیک، قلبتون اومده تو دهنتون؟ واقعیت اینه که هرچقدر هم دست فرمون و مهارت رانندگی تون عالی باشه، باز هم نقاط کوری پشت ماشین وجود دارن که فقط چشمِ یک دوربین دنده عقب می تونه اون ها رو ببینه.
خرید تجهیزات نظارتی ماشین یک طرف قضیه است و نصب اصولی اون ها طرف دیگر. خیلی ها فکر می کنند برای نصب سیستم های ثبت وقایع و آینه های مانیتوردار حتماً باید ماشین رو ببرند پیش نصاب و کلی هزینه کنند یا نگران باطل شدن گارانتی سیم کشی ماشین هستند. اما اگه کمی دست به آچار باشید و اصول کار رو بدونید، خودتون می تونید مثل یک متخصص این کار رو انجام بدید.
تو این مقاله می خوایم خیلی خودمانی، اما کاملاً فنی و اصولی، آموزش نصب دوربین دنده عقب و سیم کشی آینه مانیتوردار ماشین رو صفر تا صد با هم جلو ببریم. آستین ها رو بزنید بالا که کار داریم!
برای اینکه وسط کار لنگ نمونید، این ابزارها رو دم دستتون بذارید:
فازمتر خودرویی (تستر ولتاژ ۱۲ ولت)
ابزار پلاستیکی باز کردن تریم داخل ماشین (خارکش)
چسب برق باکیفیت و چند تا بست کمربندی (زیپ تای)
آچار، پیچ گوشتی و سیم چین
یک تکه سیم مفتول نسبتاً محکم (برای راهنمای رد کردن سیم ها از جاهای تنگ)
در این بخش، وارد فاز عملیاتی می شویم و قدم به قدم مراحل نصب را با هم پیش می بریم. نگران پیچیدگی کار نباشید؛ با کمی دقت، حوصله و پیروی از این دستورالعمل، می توانید آینه و دوربین را به صورت کاملاً حرفه ای نصب کنید. فقط کافی است ابزارها را دم دست بگذارید و مطابق توضیحات جلو بروید تا نتیجه کار، تمیز و بی نقص باشد.
بخش جلویی کار خیلی ساده است. آینه مانیتوردار شما معمولاً با دو تا کش لاستیکی محکم روی آینه فابریک ماشین سوار میشه. لنز دوربین جلو رو هم به سمت شیشه تنظیم کنید.
حالا نوبت برق رسانی به مانیتوره. اکثر این دوربین ها یک کابل شارژر فندکی دارن:
کابل رو به آینه وصل کنید.
سیم کشی مخفی: اصلاً قشنگ نیست که سیم از وسط شیشه آویزون باشه. با استفاده از ابزار خارکش پلاستیکی، سیم رو به آرومی هول بدید زیر نمد سقف (بالای شیشه جلو).
مسیر رو به سمت شاگرد ادامه بدید تا برسید به ستون جلو (ستون A).
نکته به شدت تخصصی: لاستیک دور در رو کمی بکشید بیرون. سیم رو از زیر قاب پلاستیکی ستون رد کنید. دقت کنید اگر ماشینتون ایربگ پرده ای داره، حتماً سیم رو از پشت ایربگ رد کنید تا در صورت باز شدن کیسه هوا، کابل مثل شلاق به صورت سرنشین برخورد نکنه!
سیم رو از زیر داشبورد یا پشت جعبه داشبورد رد کنید و به فندکی ماشین برسونید و تمام. برق مانیتور و دوربین جلو تامین شد.
بهترین جا برای نصب دوربین ثبت وقایع در قسمت عقب، دقیقاً بالای پلاک و در مرکز سپر یا صندوق است.
جای دقیق رو با مداد علامت بزنید.
با دریل و مته مناسب (که معمولاً تو جعبه دوربین هست) سوراخ کوچکی برای عبور کابل ایجاد کنید.
دوربین رو با پیچ های ریز یا چسب دوطرفه صنعتی (بسته به مدل دوربین) سر جای خودش محکم کنید.
کابل دوربین رو از سوراخی که ایجاد کردید به داخل صندوق عقب هدایت کنید.
این بخش، تخصصی ترین قسمت ماجراست. دوربین باید بفهمه که شما چه زمانی ماشین رو توی دنده عقب می ذارید تا تصویر مانیتور رو از دوربین جلو، به دوربین عقب سوییچ کنه. روی کابل بلندی که قراره از صندوق به سمت مانیتور بره، یک سیم نازک و کوتاه (معمولاً قرمز رنگ) وجود داره به اسم سیم تریگر (Trigger). این سیم باید به برق مثبت چراغ دنده عقب وصل بشه.
چطور پیداش کنیم؟
ماشین رو خاموش کنید اما سوییچ رو در حالت باز (ON) قرار بدید (مرحله قبل از استارت که چراغ های پشت آمپر روشن میشن).
ترمز دستی رو محکم بکشید و ماشین رو بذارید تو دنده عقب.
برید پشت ماشین و روکش نمدی داخل صندوق در قسمت پشت چراغ خطر رو باز کنید تا به سوکت چراغ ها برسید.
گیره فازمتر خودرویی رو به بدنه ماشین (آهن بدون رنگ برای اتصال منفی) وصل کنید.
حالا نوک فازمتر رو تک تک به پین های پشت سوکت بزنید. هر سیمی که چراغ فازمتر رو روشن کرد، همون سیم مثبت دنده عقب شماست.
سیم قرمز رنگ (تریگر) دوربین رو کمی لخت کنید، به سیم پیدا شده متصل کنید و با چسب برق کاملاً عایق بندی کنید.
حالا کابل بلندی که به دوربین عقب متصل کردید رو باید تا آینه جلو برسونید:
کابل رو از زیر موکت صندوق عقب به سمت صندلی های عقب هدایت کنید.
می تونید کابل رو از زیر پلاستیک های رکاب درها (کف ماشین) یا مجدداً از زیر لاستیک دور درها (نوار هواگیری) به سمت جلو ببرید.
مسیر رو تا ستون A سمت راننده یا شاگرد ادامه بدید و از زیر نمد سقف به مانیتور برسونید.
فیش تصویر رو به ورودی مخصوص روی آینه (معمولاً با برچسب AV-IN یا Rear Cam) متصل کنید.
همه چیز وصل شده. حالا وقت تست کردنه. ماشین رو استارت بزنید. مانیتور باید روشن بشه و تصویر دوربین جلو (ثبت وقایع) رو نشون بده. حالا ماشین رو تو دنده عقب بذارید؛ تصویر باید بلافاصله روی مانیتور تغییر کنه، خطوط راهنمای پارک (خط های رنگی فاصله) روی صفحه ظاهر بشن و تصویر پشت ماشین رو واضح ببینید. اگر زاویه دوربین عقب بالاست یا خیلی پایینه، پیچ های پایه اون رو کمی شل کنید، زاویه رو تنظیم کنید و دوباره سفت کنید.
با انجام دقیق این مراحل، شما نه تنها یک سیستم نظارتی کامل روی ماشینتون نصب کردید، بلکه با اصول اولیه سیم کشی توکار خودرو هم آشنا شدید. کار تمیز و اصولی، هیچ آسیبی به برق و ظاهر ماشین شما نمی رسونه.
سخن آخر
نصب یک دوربین خودرو یا آینه دوربین دار ماشین، سرمایه گذاری کوچکی است که آسایش و امنیت شما را هنگام رانندگی به طرز چشمگیری افزایش می دهد. با مجهز کردن وسیله نقلیه خود به دوربین دنده عقب، نقاط کور را حذف کرده و ریسک تصادفات و خسارات ناشی از دید کم را به حداقل می رسانید. تبدیل آینه معمولی به یک آینه هوشمند خودرو که همزمان کار ثبت وقایع و نمایش تصویر دوربین عقب را انجام می دهد، تجربه ای مدرن و لذت بخش از رانندگی به شما می بخشد. حالا که با اصول کار آشنا شدید، می توانید بدون نیاز به هزینه های گزاف نصب، خودتان دست به کار شوید و از نتیجه ی کار اصولی و تمیز خود لذت ببرید. فقط دقت در جزئیات سیم کشی و عایق بندی را هرگز فراموش نکنید.
