حافظ خسته به اخلاص ثنا خوان تو شد
لطف عام تو شفا بخش و ثنا خوان تو باد
بیار باده که دوشم سروش عالم غیب
نوید داد که عام است فیض رحمت او
حافظ قلم شاه جهان مقسم رزق است
از بهر معیشت مکن اندیشۀ باطل
حافظ
لطفش کرم نموده میخانه در گشوده
درحق جمله عالم انعام عام کرده
نعمت الله
