همای گوی مفکن سایۀ شرف هرگز
در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد
شکّر شکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله میرود
الا ای طوطی گویای اسرار
مباد خالیت شکّر ز منقار
کنون که چشمه لعل است قند نوشینت
سخن بگو و ز طوطی شکر دریغ مدار
طوطیان در شکرستان کامرانی میکنند
وز تحسّر بر سر میزند مسکین مگس
در پس آینه طوطی صفتم داشته اند
و آنچ سلطان ازل گفت بگو می گویم
حافظ
