شادی و غم

شادی کان از جهان اندر دلت آید مخر

شادی کان از دلت آید زهی کان شکر

باز خر جان مرا زین هردو فراش ای خدا

پهلوی اصحاب کهفم خوش بخسبان بیخبر

سایۀ شادیست غم، غم در پی شادی دوَد

ترک شادی کن که این دو نگسلد از همدگر

در پی روز است شب و اندر پی شادیست غم

چون بدیدی روز دان کز شب نتان کردن حذر

تا پی غم میدوی شادی پی تو می دوَد

چون پی شادی روی تو ، غم بوَد بر رهگذر

یاد کن آن نهنگی را که ما را در کشد

تا نماند فهم و وهم و خوب و زشت و خشک و تر

مولانا

ما سلطنت فقر به عالم نفروشیم

یک جام شرابی به دو صد جم نفروشیم

در کوی خرابات مغان همدم جامیم

هرگز به بهشت ابد این دم نفروشیم

گوئی که بخر جنّت شادی به غم عشق

شادی تو نگهدار که ما غم نفروشیم

دردی است دلم را که به در مان نتوان داد

زخمی است در این سینه به مرهم نفروشیم

بسیار فروشیم می ذوق و لیکن

یک جرعه به جانی است جویی کم نفروشیم

گفتیم فروشیم یکی جرعه به جانی

سودا مکن ای خواجه که آن هم نفروشیم

یک لحظه حضوری و دمی صحبت سیّد

گر زانکه دهد دست به عالم نفروشیم

نعمت الله